آموزش درست کردن فلافل خانگی / با خواص نخود در طب سنتی آشنا شوید

آموزش درست کردن فلافل خانگی

آموزش درست کردن فلافل خانگی / با خواص نخود در طب سنتی آشنا شوید

امـروز طرز تهـــیــه فلــافل ترد  رابــه شـــما می آموزیـم، این غذای امـــروز جزو پرطــرفدارها محسوب میشود و کســـی هم کـــه بــه پخـت این غذا وارد باشد قطعــا یک آشپـــز درجـــه یک محــسوب می شود، در ادامــه مرحلــه بـه مرحله و بـه صورت تصویری بهتریــن آموزش تهــیـه ایـــن غذای خوشمــزه رابــه شــــما می آموزیم.

فلافــل یک خوراکی گیـاهی اســت کـه از مخـلوط نخود، باقــلا، یا هر دو تهیه میشود. این غذا اصالـــتــا عربــی اسـت «مصـری» و از آنـــجــایـــی‌ کـــه ۲% از جمعـــیت ایران را اعـراب تشکــیـل می دهند بنـابـــر ایـن بـــه ایران هم راه یافـــتـــه اسـت. دانستن مســـلـما بهـتـریــن فلـــافل های ایران در شهر هــــای جنوبی ماننـد بوشهر و خوزسـتـــان تهــیـــه می شود.

کلـــمه فلــافل از کلـمه عربــی فلـافیــل گرفتـــه شده کــــه بـــه معـــنـــای فلفل اســت. این خوراکـــی در اصـــل از باقـــلا تهیـــه میـــشـد و روش تهیــه آن در کشور هــــای عربی ومصر چنـین بود. امــا در ایران آن رابا نخود تهیـــه می کنـــند و بهمیــن دلـیل بـه یک غذای محـبوب تبــدیـــل شده اسـت.

= زمان تهـــیـــه: ۱۵ دقــیـقـــه

= زمان پخــت: ۲۵ دقـیقه

مواد لازم فلـافل

= ۲ فنجـان نخود خیـــســ‌خورده از شب قبل

= ۱ شمـــاره پیاز متوسط خردشــده

= ۳ حبه سیــر

= یکـ‌ چهارم فنــجـان جعـــفـری تازه خردشـــده «اخـــتیاری»

= ۲ قاشـــق غذا خوری دانه کنجـد

= ۱ قاشــق غذا خوری بکـیـــنگ پودر

= ۱ قاشـــق چای‌ خوری نمک

= ۱/۲ قاشـق چای‌ خوری فلفـــل

= آب

= روغن گیـــاهــی

روش تهیه فلافل

حجم نخودها پس از مانـــدن در آب دو برابـــر خواهد شد. بنـــابـر ایـن حدود ۳ تا ۴ فنــجــان نخود خواهـیـد داشـت. آن‌ــهــا را خوب شســـتــه و آبـــکــشــی کنـــیــد.

سپـس آن رابـه همراه سیــر، جعـفری و پیاز در آسـیاب قرار دهیــد تا خمیرماننــد شوند امــا نبـاید آبـکــی شوند.

اگـــر مخــلوط بیــش‌ از حد خشــک باشد کمـی آب بـه آن اضافــه کنیــد. دانه کنــجد، بکینگ پودر، نمــک و فلفل را اضـافه کرده و خوب مخــلوط کنــید. بهــتــر اســت روی ظرف رابا پلاسـتیــک پوشانده و بـــه مدت یک تا دو ساعــت در یخـچــال قرار دهید اما اگر فرصــت نداریـد میتوانید ادامه دهـیــد.

تابـــه نچــســب را روی شعـــلـــه متوسط گذاشــتــه و حدود دو سانت روغن گیاهی پر کنیــد. درایــن حیـن با اســکوپ فلـافـل یا دســت آنــ‌هــا را شکـــل داده ودر تابـه بگـــذاریـــد.مراقب باشـــید تا کامــلـاً طلایی شوند. حدود ۵ دقــیقه طول میـکشد تا هر دوطرف طلایـی شوند.

پسـ‌ــازاینکـــه هر دو طرف طلـــایـی شد آنــ‌ها را از تابـــه خارج نموده ودر ظرف وبر روی دسـتـــمــال‌ کاغــذی بگـــذاریـد. سپس آنــرا داغ و همـــراه نان میـل کنید.

آموزش درست کردن فلافل خانگی

با خواص نخود بیشتر آشنا شویم

یکی از حبوباتی که به صورت های مختلف مورد مصرف قرار می گیرد ، نخود است. نخود از دیر باز مورد استفاده ی بسیاری از ایرانیان بوده است. در این مطلب قصد داریم فواید این گیاه را از نقطه نظر علم طلب سنتی بررسی کنیم.

نخود یکی از بهترین حبوبات برای غذای انسان است و آن چنان که در طب سنتی بر مصرف آن تاکید شده است درباره هیچ یک از حبوبات تاکید نشده است اما متأسفانه امروزه بسیار کمتر از گذشته در سفره ایرانیان دیده می شود.متأسفانه امروزه نخود که یک ماده غذایی بسیار مفید و پرانرژی است از سفره ایرانیان در حال حذف شدن است و شاهد استفاده کمتر آن در رژیم غذایی ایرانیان هستیم. با افزایش مصرف غذاهای خارجی و فست فود در سفره های ایرانی مصرف این ماده غذایی در طول روز و حتی در سال بسیار کمتر از گذشته شده است.

نخود که جزء خانواده حبوبات محسوب می شود دارای املاح، ویتامین و پروتئین های متعددی از جمله نشاسته، کلسیم، فسفر، آهن، سدیم، پتاسیم، روغن گیاهی، مس و ویتامین هایی مانند ویتامین A،B۱، B۲ است. بنابراین نخود دارای اسیدآمینه های مختلف، ویتامین ها و مواد معدنی بسیار مفیدی است که می توانیم بگوییم نخود نه فقط یک غذا بلکه به عنوان یک دارو محسوب می شود. نخود از زمان های بسیار دور مصرف خوراکی و درمانی داشته است.

رازی و ابن بیطار کاملا آنچه را که دیسکورید درباره Erebinthos (نخود به یونانی) شرح داده به نقل قول از وی تحت عنوان حمص آورده اند و طبق نوشته ابوریحان، اربیوتوس، حمص است که به پارسی نخود می نامند. در کتب قدیم سه نوع از آن را شرح داده اند که عبارت اند از: ۱. حمص یا حمص ابیض یا حمص بستانی یا نخود سفید که نوع کشت شده است.۲. حمص بری که نوع وحشی است.۳. حمص الاسود یا نخود سیاه .

خواص در طب سنتی ایران

نوع بری آن (کمتر مورد استفاده است): پاک کننده و بازکننده انسداد جگر، طحال و کلیه، پاک کننده زخم های چرکی و قوبا(بیماری پوستی که از اگزما شروع و به پسوریازیس می رسد)، نرم کننده ورم های بناگوش و غدد جنسی، خارج کننده چرک از زخم های چرکی و جراحت سرطان (ضماد آن با عسل) است.

نوع بستانی (که امروز مورد استفاده است):ملین طبع، مقوی حرارت غریزی و مقوی ریه و کمر، تولیدکننده خون صالح، قابلیت تغذیه زیاد، اشتهاآور، تغذیه کننده ریه و معده، اثر غذایی آن در ریه بیشتر از سایر حبوبات می باشد.

در گرفتگی صدا اگر همراه با تب نباشد، خوردن آن با شیر و در صورت وجود تب با آب مفید می باشد. خیسانده آن در سرکه به مدت یک شب جهت کشتن کرم معده بسیار مفید است. آشامیدن آب پخته آن با نمک (نخودآب)، تکه کننده اخلاط لزج و بازکننده انسدادها است. ادرارآور، برطرف کننده درد سینه و عفونت ریه می باشد.

خیسانده آن در آب مقوی قوه جنسی، و خارج کننده کرم شکم و مقعد است. خوردن گرماگرم برشته آن جهت بواسیر خونی تأیید شده است، آب خیسانده آن در تحلیل ورم لثه و درد آن موثر است.

مطالب مرتبط