آیة الکرسی و فایده زیاد خواندن این آیه قرآنی

پیــامبر اکـرم (ص) فرمودنـد: هر کس آیة الـــکـرسـی را بعد از نمـاز بخواند هفــت آســمــان شکافتــه گردد و به هم نیــایـــد تا خداوند متــعـــال به سوی خوانـنـده آیـــة الکرسی نظر رحـــمت افـــکنــد و فرشــتـه ای را بر انگـــیـزد که از آن زمان تا فردای آن کارهـای خوبش را بنویســـد و کارهــای بدش را محو کنــد.

 

آیــة الکرسـی دومیـن آیه بزرگ قرآن

در آیة الکـــرسـی نظـــرات مخـتلفی مطـــرح اسـت که آیـا آیـــة الکـرسـی همـــان آیه 255 سوره مبـــارکه بقره می باشـــد و یا آیات 256 و 257 هم به آن اضافه شده و بزرگــتریـــن آیه قرآن را تشــکیل می دهــد. آیــه 282 به نام دیـن در همـیـن سوره بلنـدتریــن می باشــد.

تفـســـیــر آیه 255 سوره بقره

«اللــّـــَــهُ لا إِلــهَ إِلــاّــَ هُوَ الْـــحــَیّـُ الـْـقـَیّـُومُ لا تَــأـْـــخـُـــذُهــُ سِنـــَــةٌ وَ لا نَوْمٌ لَـهُ ما فِـی الــسَّــمـــاواتِ وَ ما فِی الْـأَرْضــِ مَنــْ ذَا الـــَّــذی یَـــشْفـَـــعــُ عِـنـْدَـهُ إِـلاَّ بِــإِذْـــنِهـِ یَـعْـلـــَمـُ ما بَـــیــْـــنـــَ أَـیـــْــدیهـِـمــْ وَ ما خَـلـْـــفَهـُـمْ وَ لا یُــحــیـطــُونَ بِشَـــیـْ‏ءٍ مِـــنْ عِلــْــمِهــِ إِــلـاَّ بِمـا شاءَ وَسِعَ کُـرْـــسـِـیُّـهـُ السَّمـاواتــِ وَ الـــْـأَـرْـضـَ وَ لا یَـؤُــدُهُ حِفْظــُـــهـُمـا وَ هُوَ الــْـعَــلـِــیُّ الـــْعـَـــظـــیمـُ».

پس از آنــکه خداوند داستــان امـتـــ‌ هاى گذشـــتـــه و اختـــلاف آنان را با پیـامـبـرانـــشـــان در مسئله توحیـد بیـان کرد، در این آیـــه شریـفــه به بیان توحیـــد می‌ـپردازد.

«الــلَّــهُ»؛ یعنى کســـى که به دلیـل قدرت و تواناییـــ‌ـــاش بر نعمــتــ‌هــا، پرستـش سزاوار اوست. «لا إِلهـــَ إِلـَّــا هُوَ»؛ احـدى جز او سزاوار پرستش و خدایــى نیست.

«الْحــَـــیّــُ الـْـــقَیـــُّومُ»؛ زنـــدهـــ‌ـــاى که قائم اسـت به تدبــیر خلــق از آفــریــنــش ابـــتــدایى مردم و سپــس روزى دادن به آنـــها.

«لا تَــأـــْخُـــذُــهــُ سِـــنــَةٌ وَ لا نَوْمــٌ»؛ او را نه چُرت و نه خواب سنـگــین می‌ـگیــرد. بعـضـــى میـ‌گویند: یعــنى او غافــل از مردم نمـــیــ‌ـگـردد و آنــهـــا را فراموش نمی‌ـــنمـــایـــد.

«لَهُ ما فِی الســَّمـــاواتـِ وَ ما فِی الْأـــَرْــضـِ»؛ براى اوست سلـطنت و تصـــرف آنچـــه در آسمانــ‌ها و آنچه در زمـــین است.

«مَـــنْ ذَـــا الَّذِـی یَشــْفَـعُ عِنْدَــهـــُ إِـلـــّـــَـا بِـــإـــِـــذْـــنــِـــهـــِ»؛ کیـست که شفاعت کنـد نزد او جز به اجـــازه‌ــاش. ایـــن جمـلـــه اسـتفـــهامـى اسـت که معـنـــاى انکــار و نفى دارد؛ یعنى شفـاعـت نمـیــ‌ـکـند در روز قیامت کســـى براى دیگـــرى جز به اجازه خدا و امـــر خدا؛ چون مشـــرکان میـــ‌ـپــنـداشتند که بُتـــ‌هـا براى آنـــان شفـــاعت می‌کـــننـــد.

«یَـــعْـــلَــمُ ما بَـیْـــنــَ أَـــیـــْدِـیهــِمـــْ وَ ما خَلـْـفَـهـُــمْ»؛ میـ‌دانـــد آنچه روبهـ‌رو و آنـــچـــه پشت سر ایشان است.

«وَ لا یُحــِیــطُونَ بِــشــَیـْ‏ءٍ مِـــنـْ عِــلـْمــِهــِ»؛ به چیزى از دانـش او احــاطـــه ندارنـد. مقصود از کلــمه «علم» در ایــنـ‌ـــجـا «معلوم» است یعـــنى به معــلومات او احــاطـــه ندارند.

«إِـــلـَّا بِمـــا شاءَ»؛ مگــر آنـچـــه را که خود او بخواهـد که دیگــران بداننــد و آنان را آگاه کنـد.

«وَســِــعَ کُـرْـســِـیُّـهُ الــســـّـــَمــاواتـِ وَ الْـأـــَرْضـــَ»؛ علــم و آگـاهـــى خدا آســـمـانــ‌هــا و زمـــین را فرا گرفــتــه است.

«وَ لا یَؤُدُـهـــُ حِـــفْـــظُهـــُــما»؛ یعنــى بر خداوند حفـــظ آسمانــ‌ـها و زمیــن سنگیــن و سخـت نمــی‌بــاشـد.

«وَ هُوَ الـْعَــلــِـیـــُّ الْـعــَظـِیمـــُ»؛ او بالاتر است از ماننــدها و ضدهـــا و مثـلـ‌ها و از آنـــچـه نشانـه نقـص و دلـیــل حدوث است و او توانا است و عظیم الـــشـــأن که هیـچ چیز او را ناتوان نمـیـــ‌کـنـد و دانایى اســـت که هیـچ چیـز بر او پوشیــده نیـســت و براى مقـــدورات و معلومات او نهـایت و پایانـــى نیـسـت.

تفـسیــر آیه 256 سوره بقـــره

«لا إِــکـْراهَ فِی الدّـــِـیـــنــِ قَدْ تَبــَــیَّــنَ الرُّــشـْدُ مِــنــَ الـْغــَیـِّ فَـــمـَنْ یَکْـــفُـــرْ بِــالطّـــَــاغُوتِ وَ یُــؤْمــِنْ بِـــالـــلـّـَــهـــِ فقـــد اســتــَمــْسـَکَ بِـــالْعــُــرْوَةِ الـْوُثــْـــقـى‏ لاَ انـــْفـِـصامـَ لَهـا وَ اللّـَهـــُ سَـمـیعٌ عَلــیـم».

«لا إِـکْــراهــَ فِــی الـــدّــِیـنــِ»؛ اکراه و اجبـــارى در دین نیـست و امور مذهـــب بر قدرت و اخـــتـــیار مبتنـى است نه بر إجـــبار.

«قَدْ تَبَیّـــَنَ الرّـــُشــْـــدُ مِنــَ الـــْــغـَیـّـِ»؛ ایـــمـان از کفـــر (و حق از باطل) با دلایـل روشن، جدا شد.

«فَــمَـنْ یَکـــْفـُرْ بِــالطَّاغـــُوتِ…»؛ هر کس کافـر شود به شیطـان و بتـ‌ـهـا، و خدا را تصدیق کند، به نیـــروى بازدارنده مطــمئنى دســـت یافته که قطـــع نمــی‌شود.

تفـســـیـــر آیــه 257 سوره بقره

«الـــلـّـــَهـــُ وَلـــِـــیــّـُ الــّــَـذینَ آمـــَنُوا یُخْـــرِــجــُـهُـمـــْ مِــنــَ الظـــُّلُــمــاتـِ إِلــَـــى الـنــّــُورِ وَ الـّــَذیــنَ کَـفـــَرُوا أَوْلـــِیــاؤُــهـُـــمُ الـطـــَّاغـــُوتُ یُخـــْرِـــجـــُونَهـُـــمـْ مِنـــَ النــّـــُورِ إِــلـَـــى الظـــُّـلـُـمــاتــِ أُولئِکَ أَـــصْــحابــُ النَّارِ هُمـْ فیـها خالــِـــدُونَ».

«اللــَّـــهـُ وَلــِـیـــّـــُ الـَّذِــینــَ آمَنُوا یُـــخــْـــرِجـــُــهـــُــمْ مِـنَ الظــّــُلـــُمــاتـِ إِـــلَــى النـّـُورِ»

خدا ولى و سرپـــرست کسـانى است که بخواهنـد ایمـــان آورنــد، و با لطــف و کمک خویش آنــان را از تاریــکی‌هـــاى کفـــر و گمـــراهــى بیـرون میـ‌آورد و به نور و هدایـــت راهـنمایـى میـــ‌کند. یا منــظور ایـــن است که خداوند مؤمـنـان را از شبـــهاتى که در دیــن براى آنـهـــا به وجود میـ‌آیـد بیرون میـــ‌ـــبـرد و به وسیــلـه راه حلـ‌ـهـایــى که در اختـیارشــان می‌ـگذارد، آنـان را به نور یقــین میــ‌رســاند.

«وَ الَّذِیـــنَ کَــفَرُوا أَوْلـــِیاؤُهــُمـــُ الطـــَّــاغـــُوتُ»؛ کسـانـــى که بر کفـر اصـــرار ورزنــد به عکـــس مؤمنـان، اولیـــاى آنـــهـــا شیـــاطیــن هســـتـــنـد که عهدهـ‌ـدار امور آنـان میــ‌ــبــاشـــنـــد.

«یُـخْرِـجـــُونَــهــُـمـْ مِـنَ الـــنُّورِ إِـــلــَـى الــظـّـــُــلــُماتِ»؛ آنـــان را از نور هدایــت و روشنایى به تاریـــکی‌ــهاى جهـل و شرک بیرون می‌بـــرند.

«أُولئِکـــَ أَصـــْـــحابُ الـــنـــّـــَارِ هُــمْ فِیـــها خالِدُونَ»؛ ایـــنـــان اهل آتـش و براى همــیشــه در آن خواهنـــد بود.

ثواب خواند آیة الــکرســـی
ثواب خوانـــدن آیـة الــکرسی,ـــترجـمــه آیـة الـــکرســـی,ثواب خواند آیـت الکرســـیـــپیامـبـــر اکرم(ص) فرمودنــد: عظیــم ترین آیه ای که در قرآن واقع شده است آیـــة الکرسی اســـت

خوانـــدن یک مرتـــبــه آیــة الـــکـرسـی

امــام صادق(ع): کســـی که یک بار آیت الـــکـــرسی را بخواند، خداوند او را از هزار بدی و ناگواری دنیا و هزار بدی و ناگواری آخرت دور می‌ـکنـــد که آسانـــ‌ــتریــن ناراحـــتـــی دنیــا، فقـر و آسـان ترین ناراحـتــی آخرت، عذاب قبــر اســت و من به امـید ارتقا درجــه و مقامــم آن را می خوانـــم.

خواندن 1 تا 5 بار آیــة الـــکـــرســی

پیـــامــبر (ص) فرمود: هر کس یک بار آیت الــکــرسـی بخوانـد خداوند فرشـــتـه ای فرستـد تا او را حفـظ کند تا ایـنکــه 5 بار بخواند پس خداوند می فرمــایـــد او را واگــذارید من خودم او را حفـظ می کنـم و خداوند او را از تمام موارد ضرر و خطـر حفـظ خواهــد کرد.

خواندن 100 مرتبه آیـة الکـرسـی

امام رضـا (ع) فرمود :که پیــامبر(ص) فرموده اند: که هرکـــســی آیــة الکـــرسی را صد بار بخوانـــد، مثــل کسی اســـت که خداوند را در تمام عمـــر خود، عبــادت و بنــدگی کرده اســت.

خوانـــدن آیـــة الـکـرســـی در هر روز

حضــرت رسول (ص) فرمود: عظـــیم ترین آیه ای که در قرآن واقــع شده اسـت آیــت الـکرسی اســت. هرکـس آن را تلــاوت نمـایـــد، حق تعالــی دو فرشـتـــه مامور کنـــد تا اعمـال نیک او را در نامـــه ی عمــلــش بنویسـند و کارهای بد او را محو نمایــنـد تا روز دیــگر که آیـت الکــرسی را بخوانـد.

آیة الکرسی و فایده زیاد خواندن این آیه قرآنی

نظرات کاربران (0)

دیدگاه ها بسته شده اند.