حدیث های زیبا و سخنان بزرگان دین درباره غیبت

مجموعه ای از حدیث های زیبا و سخنان بزرگان دین درباره غیبت را برای شما عزیزان در سایت دانستن قرار داده ایم این احادیث بسیار با ارزش می باشند و همگی درباره غیبت نمودن و عواقب این گناه کبیره می باشد که بیشتر افراد در حال انجام این گناه بزرگمی باشند در ادامه تصاویر و جزئیات بیشتر حدیث های زیبا و سخنان بزرگان دین درباره غیبت را در سایت دانستن خواهید دید با ما همراه باشید.

احـــادیـث ایـــن بخش با توجه به منابــع ذکــر شده در نرم افـزار “جامع الاحادیث نور” بازبینی و به روز شده اند.

۱- پیامبر صلـى اللـه علـــیه و آلـــه:
هَلْ تَـــدْرُونَ مَــا الْغــِـــیبَـهُ قَـالُوا الـلّـــَهـُ وَ رَسُولُهُ أَــعْــلــَمُ قَــالــَ ذِـکْــرُـــکـــَ أَـخـَاکــَ بِمـَــا یَــکْــرَهُ قِـیلَ أَ رَـأَیْــتــَ إِنْ کَــانـــَ فِـی أَخِی مَـــا أَـقــُولُ قَـالـــَ ص إِــنـــْ کَانَ فِـــیهِ مَـــا تَـقــُولُ فَــقـــَدِ اغــْــتَـــبــْـتَهـُ وَ إِنْ لَمْ یَکـُنـْ فِـیهـــِ فَقَدْ بَهَــتـّـــَـه‏

آیا مى دانید غیبـــت چیســـت؟ عرض کردنــد: خدا و پیامـــبر او بهتـر مى داننـــد. فرمودند: این که از برادرت چیزى بگویى که دوست ندارد. عرض شد: اگــر آنـــچـه مى گویم در برادرم بود چه؟ فرمودند: اگر آنـچه مى گویى در او باشد، غیبتش کرده اى و اگـر آنچـــه مى گویى در او نباشد، به او تهـــمت زده اى.

مجـموعه ورام ج ۱ ، ص ۱۱۸

۲- پیامـــبر صلى اللــه علیه و آله:
مَـنــِ اغـــْــتـَابـَ مُـــسْـلِمـــاً أَوْ مُـــسـْـلِمَـهً لَمْ یَـقـــْـــبـــَـلِ الـلّـــَـهُ صَلَاتَـــهـُ وَ لَا صِیَامَـــهـــُ أَرْـــبـــَـــعـــِـینَ یَوْماً وَ لَیْـلـــَـهً إِلـــّـَــا أَـــنــْ یَـغْفِـرَ لَــهُ صَاحـــِـــبُـــهُ.

هر کس از مرد یا زن مسـلمانى غیبــت کنـــد، خداوند تا چهل شبـانه روز نمـاز و روزه او را نپذیرد مگـــر این که غیبت شونده او را ببــخــشد.

بحـــارالأـنوار(ط-بیــروت) ج ۷۲ ، ص ۲۵۸، ح ۵۳

۳-امــام صادق علـــیه الـــســـلام:
الْــغِـیبَـــهُ أَنــْ تَـــقـُولَ فِـــی أَخِــیکــَ مَا سَـــتَرَهُ اللــَّهُ عَــلـــَیْـهـِ وَ أَــمّـــَــا الْأـَـــمـــْـرُ الظــَّاهـِـــرُ فِیهـِ مِثــْلـُ الْحِـــدّــَهِ وَ الــْـعــَجَـلــَـــهِ فَـلـــَـا

غیبت آن اســـت که دربــاره برادرت چیزى بگویى که خداوند آن را پوشیده نگـه داشــته اســت، امـا (گفـــتــن) خصـلتهاى آشـــکــارى چون تندخویى و شتـابـزدگى غیبت نیست.

کافــی(ط-الاســلــامـیـه) ج ۲ ، ص ۳۵۸ ، ح ۷

۴- امـــام صادق علـیه السلام:
إِذا جاهَرَ الفــاســِـــقُ بِــفــِـســقِهــِ فَلـا حُرمَهَ لَهــُ وَ لا غیبَهَ؛
هرگــاه شخــص فاسق و گنهــکــار آشـکارا گنـاه کنـد، نه حرمـتـــى دارد و نه غیبـتـــى.

امـــالــی(صدوق) ص ۳۹

۵- امام علـــى علیه الــسلـام :
اَــلســـامـــِـــعــُ لِــلغیبـَهِ کَالمــُـــغتـابــِ؛
شنونده غیبــت، مانـند غیبت کننده است.

تصنـیــف غررالحکم و دررالـــکـلم ص ۲۲۱ ، ح ۴۴۴۳

۶- پیامــبـــر صلى الـله علیه و آله:
کَـــفـّارَـهُ الاِغـتیابـِ أَــن تَـستــَـغـفـــِرَ لِـمـــَــنــِ اغـتـَــبتــَهُ؛

کفّاره غیبــت این اســت که براى شخـــصـــى که از او غیبت کرده اى، آمرزش بطــلبى.

امالى (طوسى) ص ۱۹۲

۷- پیامــبـــر صلى الـــلـــه علـیه و آلـــه:
إِـــذا وُقـــِعــَ فِـــى الــرّـــَجُـلـــِ و َأـــَـنتـــَ فى مَـلأــٍ، فَـکـــُـــن لِــلرّـــَجــُـلـــِ ناصــِرا و َلِـــلقَومِ زاجـِرا وَ قَـــمـُ عَــنهــُـــم؛

اگر در میان جمـعـــى بودى و از کسى غیبت شد، او را یارى کن و آن جمـــع را از غیبـت کردن بازدار و از میانــشـان برخیز و برو.

نهج الــفصـاحه ص ۲۰۲ ، ح ۲۴۷

 

۸-پیامبر صلى اللــه علیه و آله:
الـــْغـِیبَـــهُ أَسْـرَــعــُ فِی دِـــینـِ الرّــَجُلـِ الْمـُسْـلـــِمـِ مِـــنَ الْـــأَکِـــلَــهِ فِی جَوْفــِــه‏
غیبـــت کردن در (نابودى) دین مســلـمـان مؤثـــرتـر از خوره در درون اوست.

کافى(ط-الاســلامـــیه) ج ۲ ، ص ۳۵۷ ، ح ۱

۹- امام باقر علیه الــســـلام:
مَنــِ اغْتـــِـــیبــَ عِنْدَــهــُ أَخُوهُ الْـــمــُـــؤْمِـــنـُ فَنــَصَــرَهُ وَ أَـعـَــانَـهُ نَــصَـــرَــهُ الــلّـَـــهُ فِــی الـدُّــنـْیَا وَ الـــْــآخِرَــهِ وَ مَـنِ اغــْـتـِـیبـَ عِنْـدَهـــُ أَـخُوهُ الـْـمـــُؤْمِـــنُ فَــلَمْ یَــنـْصــُــرْـــهــُ وَ لَمـــْ یُــعِنـــْهـُ وَ لَمْ یَـدْفـَعْ عَنـــْـــهُ وَ هُوَ یَقــْـــدِــرُ عَلـــَـــى نُـــصْرَتِهِ وَ عَوْنــِهـِ إِــلـــّــَــا خَفَـضـــَــهـُ الـلــّـــَهُ فِی الدّـــُـنـْیَــا وَ الـْــآخِرَــهِ.

کسى که در حضور او از برادر مؤمنــش غیبت شود و او به یاریش برخـیزد، خداوند در دنــیا و آخـــرت او را یارى دهـــد و کسى که در حضور او از برادر مؤمـــنـــش غیبــت شود و او ـ با آن که مى توانــد یاریش کنــد ـ به یارى او برنـــخــیزد و از وى دفاع نکنــد، خداوند او را در دنــیا و آخرت پَــست گردانـد.

ثواب الـاعمــال و عقــاب الـــاعـمـال ص ۱۴۸

۱۰- پیامـبـر صلى الــلــه علــیه و آلــه:
یُـــؤْتـَـــى بِـأـَـــحــَدٍ یَوْمَ الْقـــِیَـــامـَهِ یُوقَفـــُ بَیْـــنـــَ یَدَیِ اللـَّهِ وَ یُــدْـــفَعــُ إِـــلـــَیْهِ کِــتَابـُـهـُ فَـــلَا یَـــرَى حَـــســـَــنـَاتِهــِ فَــیَــقـُولُ إِـــلَـهــِـــی لَیْسَ هَـــذَـــا کِتــَـــابـــِـــی فَإِنـّـــِـی لَا أَرَى فِـیهـَـــا طَاعـَـــتـــِـی فَیُـــقـــَـــالُ إِنّـــَ رَبـّـَـکَ لَـا یَـضِلـّـُ وَ لا یَنــْـســىــ‏ ذَـهــَـــبـــَ عَمَلُکـــَ بِاغْـتـِــیَابــِ الــنَّاسِ ثُـــمــّــَ یُـؤْــتـــَــى بِآخــَرَ وَ یُدْفــَـعـُ إِـلـــَیْــهِ کِـــتــَــابـُهـُ فَـیَـــرَى فِیهـــِ طَــاعـــَــاتـٍ کَـــثـــِیرَـهً فَــیَـقـُولُ إِــلَهِی مَا هَـــذَــا کِـــتَــابــِی فَإِنـــِّــی مَا عَــمـــِلـــْــتــُ هَـــذِهـــِ الطّــَــاعــَـــاتِ فَـــیَــقــُولُ إِـنـــّـــَ فُـلَانـــاً اغــْـتــَـابَکَ فَـدُــفـِــعـَــتــْ حَــسـَـــنـــَاتـــُــهُ إِلَـــیْــکَ.

روز قیامـت فردى را مى آورند و او را در پیشـــگــاه خدا نگـــه مى دارنـد و کارنــامـــه اش را به او مى دهــنـد، اما حسنـات خود را در آن نمـــى بیند. عرض مى کنـــد: الــهـــى! این کارنـــامه من نیســت! زیرا من در آن طاعـــات خود را نمى بینم! به او گفــتـــه مى شود: پروردگـــار تو نه خطا مى کنـــد و نه فراموش. عمل تو به سبـب غیبـت کردن از مردم بر باد رفت. سپــس مرد دیگرى را مى آورنــد و کارنامـــه اش را به او مى دهــند. در آن طاعــت بسیارى را مشـاهده مى کنـد. عرض مى کند: الــهى! این کارنامــه من نیست! زیرا من این طاعات را بجا نیاورده ام! گفــتـــه مى شود: فلانـى از تو غیبـت کرد و من حسنـــات او را به تو دادم.

جامـــع الـأـــخبــار(شعـــیری) ص ۱۴۷

۱۱- پیامـــبـر صلى اللـه علـیه و آلــه:
مَـن عامَلــَ النّـاسَ فَـلَم یَـــظـلــِمهـــُــم وَحَـــدّـَـــثـَـهــُـم فَلـَم یَکذِــبهـــُم وَ وَعـــَـــدَــهـُــم فَـــلـــَم یَخـلـــِـــفــهُم فَـــهـــُوَ مِــمـّـَــن کَـمُلـَـــت مُرُوءتُـهُ وَ ظَهَـــرَــت عَدالَــتُــهـُ وَ وَجَبـــَت اُـخــُوَّـــتـُهـُ وَحَـرُـمــَت غیبـَتُـهُ؛

هر کس در معـاشـرت با مردم به آنان ظلـــم نکـــند، دروغ نگوید و خلف وعده ننـــمــاید، جوانمردیش کامل، عدالــتـــش آشـــکـــار، برادرى با او واجب و غیبـــتـش حرام اســت.

تحف العـــقول ص ۵۷ – خصال ص ۲۰۸، ح ۲۸

۱۲-پیامــبـر صلــى الـــله علـــیه و آلـــه:
اَـــلذَّـنبـُ شومٌ عَـــلـــى غَیرِ فاعِلِهِ اِن عَـیَّــرَـهُ ابــتُــلـــِـــىـَ بِــهـِ وَ اِــن اَـغــتـــابـَـهـُ أَـثــِــمَ وَ اِـــن رَضىـــَ بِـهـــِ شارَـــکَـــهـُ؛

گناه براى غیر گناهکــار نیز شوم اســت، اگر گنهـکـار را سرزنــش کنـد به آن مبـتـــلـا مى شود، اگر از او غیبـــت کنـــد گنهــکـار شود و اگر به گناه او راضى باشد، شریک وى است.

نهـــج الفصــاحـــه ص ۴۹۳ ، ح ۱۶۲۳

۱۳- امام صادق علـیه الســـلـــام:
قالــَ لُـقــمانُ لاِبنـــِهــِ: وَ لِلــحـاســـِدِ ثَلــاثُ عَلـامــاتٍ: یَغتابُ إِـــذا غابَ وَ یَـــتــَـمَـلــّــَقُ إِــذا شَــهـــِدَ وَ یَـــشـمـــَتــُ بِالمُصیبـــَهِ؛

لقـمـــان به فرزندش گفت: حسود را سه نشانه اسـت: پشت سر غیبــت مى کند، روبه رو تمــلـّـــق مى گوید و از گرفـتارى دیگــران شاد مى شود.

خصال ص ۱۲۱ ، ح ۱۱۳

۱۴- امــام علـــى علیه السلــام :

اَدَّـبــْتــُ نَفْـــســى فَمـا وَجـَــدْتُ لَـهـا بِــغـَــیرِ تَــقْوَى الاْلهِ مِـنْ اَدَبِ
فى کُلــّــِ حالاتـــِـهـــا وَ اِـــن قَـصـُـرَـتْ اَـفــْـــضَــلـــَ مِنــْ صَمــْتـــِهـــا عَـنـِ الـْکَــذِـــبــِ
وَ غیبـَـــهِ الـــنّـاســِ اَن غیبـَــتـــَـــهــُم حَـرَّمَـهـــا ذُوالـْجَــلالـــِ فِـــى الْکُـتـــُبـِ
اِــن کانــَ مِـن فِـــضَّهٍ کَلـامـــُکِ یا نَـفـــْسـُ فَـاِــنـــَّ السّـــُکوتَ مِن ذَهَــبــِ؛

به ادب و تربیت نفس خود پرداختم و براى ‏آن ادبى بهــتـــر از تقواى الـهى در تمــام حالـاتش نیافتم
و اگر از پس این امـر برنـــیامـد براى آن چیزى بهتــر از دم فروبســـتــن از دروغ نیافــتـم
و از غیبت مردمـــان، همـانــا غیبــت آنان را خداوند با عظمت در کتـــاب‏ـهـا حرام کرده اســت
اى نفــس، اگر سخـن تو نقره است، سکوت طلاست

دیوان امیـرالـــمومنین ص ۶۹

۱۵- پیامـــبـر صلـــى الله علــیه و آلـــه:
مَنـْ تَــطـَوَّـلـــَ عَلــَى أَــخِیهِ فِـی غِـیبــَهٍ سَمِـعـــَهـَا فِــیهــِ فِــی مَجـــْــلِـــسٍ فَـرَدّــَهَـــا عَنْـهُ رَدّـَ اللــّــَـهُ عَـنْـهـُ أَلـْــفــَ بَابـــٍ مِــنَ الشــّـــَرّـــِ فِـی الــدُّنْـیَـــا وَ الـْـآخـــِـــرَه

هر که در مجلـــســـی بشنود که از برادرش غیبـــت می شود و آن غیـــبت را از او دفـع کند خداوند هزار باب بدی را در دنـیا و آخـرت از او دفـع می کند.

من لا یحضره الفـــقیه ج۴، ص

 

مطالب مرتبط

نظرات کاربران (0)

دیدگاه ها بسته شده اند.