دوره فرعون شعبده بازی های عجیبی متداول بود

شعبده بازی هایی که در زمان فرعون مرسوم بود بسیار جالب و شگفت انگیز بود که حتی خود فرعون هم فکر می کرد همه شعبده بازی ها درست بوده و واقعیت دارد ولی همگی دروغ بسیار بزرگی بود در ادامه تصاویر و جزئیات بیشتر دوره فرعون شعبده بازی های عجیبی متداول بود را در مجله خبری دانستن خواهید دید با ما همراه باشید.

به گزارش مجله خبری دانستن : شعبده بازهای مصری در دوران باستان یکی مهمترین و دارای اسم و رسم ترین های زمان خودشان بودند . شعبده بازی برای مصری ها کاربردهای مختلفی به غیر از سرگرمی داشت . آن‌ها برای ساخت بنا های غول پیکرشان , اجرای مراسم مذهبی و خیلی مساله روزانه دیگر از شعبده و تردستی استفاده می کردند . فرد فرعون از تمامی بیشتر به تردست ها ارزش می اعطا کرد . وی یک شعبده بالز منحصربه‌فرد داشت که بایستی هر زمان که عزم می‌کرد برایش فیل هوا می کرد! روایت شعبده بازهای مصر باستان اساس خیلی از شعبده های دنیای امروزی را نیز سازه کرده اند . ماجرا دارای اسم و رسم ترین شعبده ها را از دست ندهید .

ساختمان سازهای شعبده گشوده

در دوران مصر باستان نان شعبده بازها حسابی در روغن بود البته عمل آن‌ها لزوما مشغول کردن مردمان فقدان . برخی های شان کارهای خیلی مهمی داشتند . به عنوان مثال گروهی که در سرویس کاهن بزرگ محل پرستش بودند , می بایست کاری می کردند تا حکم های صادر شده بوسیله کاهنان حقیقی خیس به حیث رسد . آنان چند دفعه ایده هایی که به ذهن شان می رسید را در گرد هم آیی های سری امتحان و اشتباه می کردند و هر وقت پاسخ پایانی به دست می آمد , آنها‌را در جزوه ای متن و ایده شان را گیسو به موی اجرا می کردند . این نظرات در بعضا صفحات پاپیروس که از آن دوران ارثیه مشاهده میشود .

یکی‌از این ایده های شعبده بازی , مرتبط با یک اعتقادوباور مرسوم بین بت پرستان بود که می اظهار‌کرد هرم مصر آنقدر بزرگ است که نوکش به ماه میرسد . اگر چه این بنا ها تا همین حال حاضر بخشی از بزرگ ترین بنا های باستانی انسان به اکانت می‌آیند ولی زیرا در کار طول شان به ماه نمی‌رسد , قابلیت و امکان داشت گروهی راز ناسازگاری برداشته و از پرستش بت ها دست بکشند . به همین جهت نیز بایستی کاری می کردند تا نشان بدهند ارتباطی بین ماه و اهرام موجود است . یک رویکرد کلی این بود که روی طریق تاءمل برده ها و مهندس هایی که نقشه ساخت سازه را می کشیدند تاثیر بگذارند . این طوری تعداد بیشتری از بشر های زودباور زیر تاثیر قرار گرفته و تفکر می کردند که فرعون حقیقتا دست نشانده خدایان است .

شعبده بازها برای اجرای این اعجاز به مقداری آب نیاز داشتند . آن‌ها تخته سنگ های دو و نیم تنی که می بایست برای ساخت سازه استفاده می‌شد را روی چوب هایی که به طور دایره ای بریده شده بود می گذاشتند . بعد از آن شکیبایی می کردند تا ماه بی نقص شده و جریان آب را زیر چوب ها رها می کردند . چوب ها با امداد جریان آب راحت خیس تکان کرده و با مقداری فشار جلو می رفتند . اشخاصی که فردا برای عمل در محل حاضر می شدند هنگامی متوجه می شدند تخته سنگ های بزرگ یک‌سری متر جنبش کرده اند , حسابی شگفت زده می شدند در حالی که هر تخته سنگ را بایستی یک سری صد نفر هل می دادند و جابجایی خیلی مشقت بار انجام میشد .

شعبده بازها با استفاده از الوارهای عالی , آب و ممکن است پاره ای روغن به آسانی آن را جنبش داده بودند . هنوز تعدادی فعالیت دیگر ما‌نده بود . تنی چند از شعبده بازان که با بنایی شناخت داشتند بخش هایی از بنای فرعون را به طور صیقلی ساخته بودند , به نحوی که شب ها فروغ و روشنایی ماه را به طور کامل منعکس میکرد . آن گاه نیز روی بخش هایی از موضوع , «آینه» عمل می گذاشتند تا بخش هایی از اطراف سازه و روی زمین روشن شود . آن ها با همین شیوه می توانستند شعبده های جدیدی را صورت بدهند . به عنوان مثال درخت ها را روشن می کردند یا این که نوروفروغ را به نقطه که می‌خواهند , بتابانند . با همین شیوه اگر‌چه وقت یک توشه فعالیت عجیبی کرده و آن را به توان فرعون نسبت می دادند . این شعبده بازها با چند تردستی بی آلایش , دل مردمان بی آلایش لوح را به دست می آوردند و پول متعددی نیز از این‌راه به جیب می زدند .

ظواهر کردن مار از باطن شال

گهگاه شعبده هایی در دوران مصر باستان اجرا میشد که فقط ویژه فرد فرعون بود و در شرایطی‌که کسی نمی توانست آن را اجرا نماید , در بهترین موقعیت اخراج میشد . چنانچه فرعون از دنده چپ بلند شده و شکیبایی او‌را نداشت , احتمالا حکم مرگش را می بخشید . بهنظر می‌رسد البته چطور چنین چیزی ممکن بود؟ «والتر گیب سون» که سال هاست در رابطه شعبده های تعجب آور دنیای باستان تحقیق کرده در کتابش با تیتر «رازهای تردستی» در رابطه این جور مختص از شعبده لحاظ داده است . وی می گوید : «خیلی از شعبده بازها در رابطه این‌که چطور چنین کاری ممکن بود , اظهار بی اطلاعی می نمایند . اگر چه مرتاض های هندی تا به درحال حاضر توانسته اند مارها را در کوزه های شان تکان داده و آن‌ها‌را به رفتن وادار نمایند البته قصه در رابطه مصر مقداری متعدد است زیرا درین بخش از جهان مارهای غیرسمی خیلی پاره ای وجود دارا‌هستند . »

اما داستان اساسا چیز دیگری است

«گیب سون» در کتابش می نویسد : «موجود طنابی شکلی که شعبده گشوده به سایر افراد نشان می اعطا کرد , در بخش اعظمی از موردها مار نبوده است . در جاهایی بیان شده که تردست ها سراغ مثال های سوای زهر می رفتند یا این که سم شان را پیش از اجرای نمایش خالی می کردند . این یک ایده کلی است که ممکن است نمی توانست منجر شگفتی فرعون یا این که کاهنان محل پرستش بشود زیرا در آن زمان می دانستند که یک نفر چطور قادر است سم مار را از بدنش بیرون نماید . پس می بایست حادثه معجزه آسا و خاصی واقعه می به زمین خورد . » ولی این حادثه چه بود؟

«والتر گیبسون» می گوید : «یک ایده موجود است که می گوید , آن جانورها به هیچ عنوان مار نبودند . بلکه کرم هایی بودند که به میزان های بزرگی رسیده بودند . این نژاد مختص که صرفا در بعضا کتاب های شعبده بازها علامت هایش را میبینیم در محل های خاصی رشد داده شده و آن قدر بزرگ می شدند تا به مقدار یک طفل مار حقیقی بشوند . آن‌گاه نیز تن شان پیرایش می‌شد تا مشابه مار شوند . این صورت و شمایل تعجب آور مارهای شعبده گشوده که مشابه مارهای معمولی نبودند خیر صرفا سبب طرد شدن شان نمی‌شد بلکه موجب میشد تا بدین شعبده بازها به دیده «موجودات ماورایی» نگاه شود که می توانستند مارهایی با صورت و شمایل تعجب آور را ظواهر نمایند . »

 


افسانه پرطرفداری که اصولا اسم یک شعبده دارای شهرت در دنیای باستان بوده است

غول لامپ جادوی حقیقی و واقعی

«چراغ جادویی که با دست کشیدن و منزه کردنش یک دفعه یک غول بزرگ ظواهر شده و می‌تواند سه آرزوی هر کسی را برآورده نماید . » این افسانه را کلیه ما بارها شنیده ایم و این طور فکر‌میکنیم که‌این تنها یک روایت زیبای کهن است ولی اصل قصه چیز دیگری است . لامپ جادویی که با تکان دادن و منزه کردنش یک غول بزرگ خارج آمده و کارهایی تعجب آور انجام میدهد , یک ماجرای حقیقی است . شعبده بازهای پر اسم و رسم دنیای باستان علی الخصوص در مصر مدام لامپ های روغنی مخصوصی داشتند که نسل اندر نسل به ارث می بردند . این لامپ ها ظاهری مشابه لامپ روغنی هایی داشتند که خیلی از مردمان برای روشن کردن منزل های شان استفاده می کردند . در مواقع معمولی باطن محیط این لامپ ها آکنده از روغن می‌شد و فتیله کوچکی نیز روی آن قرار می گرفت . این لامپ ها البته تفاوت هایی در ظاهر داشتند ; بزرگ خیس بودند و یک در نیز برای شان درنظرگرفته شده بود که صورت و شمایل عجیبی داشت .

شعبده بازهای قهار برای اینکه مردمان یا این که فرعون را شگفت زده نمایند , در هنگام شب و زمانی که هوا حسابی بدون‌نور می‌شد با اجرای یک شعبده خیره کننده برای خودشان آوازه و آسایش می خریدند . اما روایت از چه قرار بود؟ شعبده بازها جز لامپ جادویی یک طاقه پارچه یک‌سری متری هم همراه شان داشتند تا بتوانند تصویر غول را روی آن بیندازند . ولی این ابزار دارای اهمیت کارشان فقدان و بارها پیش می آمد که فارغ از پارچه بوده و غول را روی دیوار ظواهر می کردند . تمام راز فعالیت در نوری مخفی بود که از باطن لامپ خارج می آمد . آنان از ماده ای برای روشن کردن لامپ های شان استفاده می کردند که بیشتر از روغن , نوروروشنایی داشت . به همین منظور نیز گفته میگردد که در بعضا بخشها از نفت , قیر یا این که برخی دیگر از مشتقات نفتی که به طور ارگانیک روی زمین روان میشد , استفاده میشد .

در قدم‌بعدی , موانعی در حوالی لامپ قرار می دادند تا فروغ و روشنایی را در یک طرف یگانه متمرکز نمایند . در سطح بعدی خودشان یک کلاه تازه بر راز نهاده و صدای یک غول یا این که موجودی ماوراء الطبیه را به‌وجود می آوردند . مردمان بی آلایش دل و فرعون که سایه بوجود آمده روی دیوار را می دیدند , شگفت زده شده و خاطر می کردند که با یک پدیده خیره کننده طرف میباشند . این شعبده به غیر از مصر در یونان و هند نیز اجرا می‌شد و تا قرون , شعبده بازهای سلطنتی رمز آن را سینه به سینه نقل می کردند ولی روش اجرای آن در هر جایی با سایر بخش ها تفاوت هایی داشت . به عنوان مثال در بعضا نقاط هند , پ مقام را مابین تماشاچیان و مردمان قرار می دادند یا این که گهگاه غول در نقش جن یا این که روح مردگان ظواهر می‌شد تا دستوراتی از آن عالم سوغات بیاورد .

علاءالدین در روش اروپا

اسرار شعبده غول لامپ جادو تا قرن هجدهم , کماکان در دست شرقی ها بود البته یک فرانسوی به اسم «آنتونی گالار» در سال 1704 میلادی ورژن ای از هزار و یک شب را ترجمه کرد که سبب شد ایده های جدیدی برای سرگرمی به ذهن اروپایی ها رسد . یکی‌از مهمترین نظرها مرتبط با «غول لامپ جادو» بود , واژه و کلمه ای که ابدا مثال اش در لهجه فرانسوی وجود نداشت و تا به اکنون پدیده ای مشابه به آن نیز کشف نشده بود . یکی‌از خواننده‌گان توصیه اعطا کرد برای خوبتر کردن اکنون امپراتور که آن روز ها حسابی دمغ شده بود , یک غول را ظواهر نمایند . این غول که قرار بود در سرویس امپراتور قرار گرفته و با برآورده کردن آمال , سبب دلخوشی وی شود , یک نام تازه پیدا کرد . «جینی» که بعد ها در برنامه کودک های شرکت والت دیزنی نیز استفاده شد , اسم غول لامپ جادو بود که از دنیای دیگری آمده و می توانست خواسته ها را برآورده نماید . این واژه و کلمه بعد ها تحت عنوان یک هم اندازه برای «جن» استفاده شد . البته این غول بزرگ قرار بود دقیقا چه فعالیت کند؟

این ایده را نیز «هزار و یک شب» در اختیار شعبده بازهای اروپایی گذاشت . در ماجرا های هزار و یک شب , به ویژه در روایت های «علاءالدین» و «علی پدر و چهل دزد» , غول لامپ جادو مامور اجرای شغل های خارق العاده بود . می بایست صاحبش را به آرزوهای مهمی که داشت می‌رساند و کاری میکرد که «همه با خیر و خوبی و خوشی در کنار نیز معاش نمایند . » این توشه نیز برعلیه شان امپراتوری را داشتند که کلیه چیز را در اختیار داشت و می توانست هر خوردنی , نوشیدنی و پوشیدنی را با یک اشاره صاحب و مالک شود . برای چنین کسی , آرزوهای محال و دست نیافتنی , مسائلی مانند فتح یک مرز و بوم یا این که از بین رفتن پاد شاه مرزوبوم همسایه بود . پس قرار بر این شد که «جینی» یا این که غول لامپ جادو به شاه وعده کشورگشایی داده و برایش آرزوهای عالی نماید . این جان دار ذهنی به وی خودبا‌وری کاذب می بخشید و کمکش می‌کرد تا هر کاری که می‌خواهد انجام دهد . خیر اش نیز این بود که در شرایطی که فرمانروا ناکامی میخورد یا این که به آرزویش نمی رسید راز کسی بالای دار نمی رفت زیرا غول مضاعف بزرگ و دست نیافتنی بود . در‌صورتی‌که نیز جناب امپراتور بیشتراز میزان خشمگین می‌شد , می توانست لامپ جادو را بشکند و خلاص .

در غایت ایده ای مشابه به به عبارتی غول لامپ جادو اجرا شد و آهسته آهسته به خارج دیوارهای قصر نیز رسید . مردمان معمولی هم به مرور صاحب و مالک لامپ جادو شده و افسانه های کهن را بدون شوخی گرفتند . بازار نیز پر‌از لامپ هایی شد که صورت های خیره کننده و غریبی داشت و گفته می‌شد هر مورد شان یک غول در خودشان مخفی کرده اند . اما لامپ جادوی اروپایی با آنچه در مصر استفاده میشد , تفاوت هایی داشت . در این باره به جای «چراغ» از «بطری جادو» استفاده می‌شد . دلیلش این بود که در دست گرفتن حریق بطری بی آلایش خیس بود و نوروفروغ بیشتری نیز ایجاد می‌کرد . ضمن اینکه ساختن لامپ های جادویی آن طور که در هزار و یک شب تعریف شده و بعد ها در برخی بخش ها عالم مثال هایش چشم شد , عملا عمل دشواری بود و خیلی ها نمی توانستند انجامش دهند .

دوره فرعون شعبده بازی های عجیبی متداول بود

نظرات کاربران (0)

دیدگاه ها بسته شده اند.