شعرهای شاد در وصف ولادت امام حسین (ع)

گلچینی از شعرهای شاد در وصف ولادت امام حسین (ع) را برای شما عزیزان در سایت دانستن قرار داده ایم ولادت با سعادت سرور و سالار شهیدان را به همه دوستان عزیز تبریک و شاد باش می گویبم در ادامه تصاویر و جزئیات بیشتر شعرهای شاد در وصف ولادت امام حسین (ع)  را در سایت دانستن خواهید دید با ما همراه باشید.

دلدارم اومده ، سردارم اومده

دنـــیـا دنـــیا خبــر همه کس و کارم اومده

آروم جونمی ، تو آب و نونمـــی

آقــام آقام حسـیـن قرار دل دیوونمی

من مست نگـــاه یارم

ذکــرمـــه همــه شعــارم

فداتو ایل و تبــارم

آقام آقــام حسـیــن دوست دارم

کربـــلات خونمـه ، وصلـه ی جونمـــه

انـاعبـــدالــحـــسیـن آقا این نام و نشونمه

تو دل و دلبری ، برعالــم سروری

ملــائکه همه می کنــن براتو نوکری

ای دیـن من ای نگارم

عشق تو دارو ندارم

هسـتـیـــمو به پات میــذارم

آقام آقام ….

ای شاه کربـلا ، ای ماه کربــلا

کاش زائر میــشـدم پیـــاده توراه کربـــلــا

دل به تو بســـتمو ، من مسـتــه مسـتمو

هرجـــا خوردم زمـــین اومدی گرفـتــی دستمو

چشم تو کرده شکـارم

دیوونه ایـــی بیـــقـــرارم

عشقـــت داده اعــتبارم

شاعـــر:حسین رحـــمانـی

مبارک میلاد حضـرت ثارُالــلــه

یا حسین یا حسـیـن یا ابــاعبدالـلــه…

عزیـز مصـطفـــی آمد خوش آمـد

گل خیــرالنّــســـا آمـد خوش آمد

امــام عاشورا آمـــد خوش آمـد

دل شده تواَمــان با سوز و اشک و آه

یا حسین یا حســـین یا اباعـــبـــدالـــله

مبارک میــلـاد حضرت ثارُالـــله

یا حسیـن یا حسین یا ابــاعــبــدالـــله

چه ماهــی آمـــده از پرده بیــرون

که نور افـشــان گردیده دشت و هامون

همه عالـــَـم او را والـــِـه و مجنون

بر خلــایـــق باشـــد دست لطـــفـــش پنـــاه

یا حسیـــن یا حسـیـــن یا ابــاعــبـداللــه

مبارک میلـاد حضـــرت ثارُــالـله

یا حســین یا حسـیـــن یا اباعـبــدالله

رســیــده موسم رحـمت و کرم

برم نام خوشت بر لب دم به دم

الـــهــی شویم ما زائرِ حرم

رَویم از شش گوشه به سوی قتلـگــاه

یا حســیـــن یا حسـیــن یا اباعـــبـدالـلـه

مبارک میــلــاد حضرت ثارُالـــلـه

یا حسیـن یا حسیـــن یا اباعـــبـدالـــله

خــانـــۀ شیر خدا امشب پر از نور خداسـت

الــــبشــاره لیلۀ میلاد مصبـــاح الــهـداست

بر سر دوش نبی، شمــس ولایـت جلوه گر

پیـش روی فاطـمه، مرآتـِ حسنـــِ ابتــداست

فاطـــمه آورده فرزنــدی که در قدر و جلال

هم محمـــد هم امیـرالــمــؤمنیـن هم مجــتـبـــاســـت

چشـم ثارالـلهیان روشن به میـــلـاد حسیــن

کام حزب اللــهــیـــان شیـــریـــن که این عیـد خداست

گام گامِ مقــدمـــش، رشـک گلسـتـــان بهشـت

عضو عضوِ پیــکـــرش، اوراق صنـــع کبـــریــاست

ایـــن همـان مصـــبــاح دســت غیب رب الـــعـالــمــین

این همـان قرآن روی قلـــب ختم الـــانــبــیـــاسـت

چشم نه، لب نه، جبـین نه، حنـجر و رخـــسـار نه

پای تا سر غرق در گلـبوسهـــ‌ـــهای مرتضاســـت

با وجود آنکــه نَـبوَد رحمـــت حق را حدود

ایـن نمــای رحمـت بی حدِــّ ذات کبریــاســت

سبـــط احمــد، نجل حیـــدر، آرزوی فاطـمه

خون قرآن، اصــل ایمـان، قلب دیــن، روح دعـاست

قطرهـــ‌ــای از بحـــر لطفـش چشـــمۀ آب حیـــات

ذرهـــ‌ای از خاک کویش درد عالم را دواست

وصف او بایـــد کسـی گوید که قرآن آورد

مدح او باید کســـی گوید که او را خونبــهـــاســـت

هر چه می‌ـــبـــیـــنـم جمالـش را، نبــی پا تا به سر

هرچـــه می‌ـخوانم ثنـــایش را،ـــعلـی سرتـا به پاست

هر سری تقدیــم جانـان گشـــت، خاک پای او

هر دلـی جای خدا گردد، بر او صحــن و سراسـت

هر چه از او خواســـت ذات پاک حق تقدیم کرد

درعوض او ازخــدای خویش بگرفـت آنچـــه خواست

من نمـیــ‌ـــگویم، نمی‌ــگویم، خدا باشـــد حسـین

لیــک گویم گر خدایی از خدا خواهـد، رواســـت

خواهــــر مظــلومۀ او مــادر آزادگـــی اســـت

تـا قیامت بر همـه آزاد مردان مقـتـــداست

اصغـری دارد که ذبــح اکبرش خوانـــنـــد خلــق

دخــتری دارد که دست بسته‌ــاش مشکـــل گشاســت

مادری دارد که در قرآن، خدا مدّـــاح اوست

مدح او تطـهــیر و قدر و فجـــر و نور و«اهـــلـــ‌أتی»ست

قامـتی دارد، قیـــامت گوشه‌ـای از سایـه‌اش

صورتی دارد که در چشم محمـــد دلربـاســت

بازویی دارد چو بازوی امیرالمـــؤمـــنیـــن

هیبـتــی دارد که گویی خود علـی مرتـــضـاسـت

روز محشــر ذکــر کل انبیا یا فاطمـــه اســت

فاطمه گوید خداوندا حسین من کجاست؟

او بُوَد فُــلـک نجــات و لنــگـــرش دخت علــی

ایـن نباشـــد کفر اگـر گویم خدایــش ناخداست

شهـریار کشور دل‌ــهـا «حسـیـــن بن علی»

زادۀ امـــ‌ــالبنیـــن فرمـــانـدۀ کل قـواســـت

آنچه در عالم گنه کار اســـت در روز جزا

گر خدا بخشـد به یک موی حبــیب او به جاست

گر چه حتـی روز محشــر چشم زهـرا سوی اوست

هر شب او واقــعــه، هر روز او روز جزاســت

اینکه خنــــدانـیـــم و گریـــانــیم در میلاد او

می‌کنـد ثابت، گِل ما از زمیـن کربــلـــاست

آنـکـــه سر سازد نثـار دوست، از عالــم سر است

کشتۀ محبوب را گر کشتـه پنــداری خطـــاســـت

مرگ در بسـتـــر بوَد بر عاشـق صادق حرام

ایـــن معـــمـــا را کســـی دانـد که با ما آشـــنـاسـت

شور ما شور شهادت، شوق ما شوق وصال

زخم ما یاری رحـمــت، خون ما آب بقاسـت

من ز خون دل نوشتــم بــر جبــین آسمــان

هر که فانـی در ره حق نیــست، پایانش فنــاســت

قبـر: کعبه، رکـن: مقــتـــل، تربـت عشاق: حِجـر

مضــجـــع من «مروه» و ایوان عباسم «صفا»ست

گو یکــی گردند خلــقت از برای قتـــل من

قامتم تنها برای خالــق یکتا دوتـاســـت

آب را بر روی ما بستـه نمی‌ـدانــد عدو

حنجر ما تشنـۀ آب دم تیغ بـلاســت

وصل جانـان از دم شمـشـیــر می‌ـــآید به دسـت

ایـــن همـان معـــنای رمز «الـبــلاءُ لِلولا»ست

“میـثم” این مصــراع را با خط خون بایـد نوشت

رأـس ما از تن جدا شد، دوست کی از ما جداست؟

شاعر:استاد سازگار

شعرهای شاد در وصف ولادت امام حسین (ع)

مطالب مرتبط

نظرات کاربران (0)

دیدگاه ها بسته شده اند.