عامل ریزش مو در زنان و مردان و پیشگیری

ریزش مو یکی از دغدغه های همه افراد در جهان می باشد بسیاری از زنان هم در یک سنی موهایشان را از دست می دهند و از اینکه همه موهایشان را از دست بدهند بسیار نگران می باشند ولی برای برخی از مردان همه موهایشان را در سن میانسالی از دست می دهند در ادامه تصاویر و جزئیات بیشتر عامل ریزش مو در زنان و مردان و پیشگیری را در مجله خبری دانستن خواهید دید با ما همراه باشید.

به گزارش مجله خبری دانستن : درست است که مردان بیشتر در معرض ریزش گیسو میباشند که بیشتر بجهت الگوی طاسی مردانه است , البته کم حجم شدن موها و ریزش موی در زنان نیز شایع است و تاثیر بدی بر روحیه‌شان می گذارد . عوارض ریزش موی قادر است بی آلایش و موقتا باشد – برای مثال فقدان یک ویتامین – ویا پیچیده‌تر , مثل یک بیماری مخفی .

در بخش اعظمی از مورد ها , راههایی برای معالجه طاسی مردانه و زنانه موجود است که کلیه آنان بستگی بجهت آن دارا هستند . در‌این مقاله به بعضا از این علت‌ها اشاره میکنیم .

استرس فیزیکی

هر مدل ضربه‌ی جسمی , جراحی , تصادف و یا این که یک بیماری بدون شوخی و چه بسا آنفلوآنزا میتواند موجب ریزش گیسو فعلا شود که نوعی ریزش موی به اسم تلوژن افلوویوم ( telogen effluvium ) است . موی , سیکل رویش طرح ریزی شده‌ای داراست : مرحله‌ی پرورش , مرحله‌ی استراحت و مرحله‌ی ریزش . زمانی با حادثه‌ای حقیقتا استرس برانگیز در معاش روبرو میشوید , میتواند به سیکل پرورش موهای‌تان شوک وارد نماید و سبب ساز شود موهای بیشتری وارد مرحله‌ی ریزش شوند . معمولا بعداز سه عدد شش ماه پس از اتفاق , ریزش موی چشمگیر میشود .

چه بایستی کرد : خوشبختانه بعداز ریکاوری تن , موی رویش دوباره خویش را استارت خواهد کرد .

بارداری

بارداری , یک مثال از استرس فیزیکی است که قادر است موجب ریزش موی شود . ریزش گیسو ناشی از بارداری معمولا بعداز ولادت نوزاد استارت می شود , خیر در دوران بارداری . وضع حمل کردن , چیزی مشابه آمدن ضربه به تن است .

چه بایستی کرد : در حالتی که با ریزش گیسو مواجه شدید , خیال‌تان راحت باشد که پس از دو تا سه ماه , موهای‌تان مجددا پرورش خواهند کرد . این یک پروسه‌ی ارگانیک است که پروسه خودش را طی میکند .

مصرف متعددی ویتامینA

زیاده روی در مصرف مکمل‌های دربردارنده ویتامین A یا این که داروهایی که دربردارنده این ویتامین می‌باشند , میتوانند موجب ریزش موی شوند . چه بایستی کرد : این علت ریزش موی , بازگشت پذیر بوده و در صورت انقطاع اخذ ویتامین A مازاد , موها مجددا پرورش خواهند کرد .

نبود پروتئین

در شرایطی‌که در رژیم غذایی‌تان پروتئین کافی وجود نداشته باشد , بدن‌تان با متوقف کردن رویش موی , پروتئین را جیره بندی خواهد کرد . این رخداد قادر است دو تا سه ماه پس از افت اخذ پروتئین روی بدهد .

چه می بایست کرد : منابع متعددی از پروتئین موجود است , مشتمل بر ماهی , گوشت و تخم مرغ . در حالتی که اهل میل کردن گوشت یا این که تولید ها حیوانی نیستید , می بایست زیر حیث کارشناس تغذیه , برنامه‌ی غذایی جامعی را دنبال فرمائید که بدن‌تان تمام مواد مفید مورد نیازش را تامین نماید .

الگوی طاسی مردانه

دو سوم مردها تا سن 60 سالگی , ریزش گیسو را تجربه می نمایند و اکثر اوقات موردها هم برهان آن , الگوی طاسی مردانه است . این دسته ریزش گیسو , به جهت دسته‌ای از ژن‌ها و هورمون‌های جنسی مردانه روی میدهد که تابع یک الگوی کلاسیک بوده و پسروی موها از شقیقه‌ها استارت شده و خطی M صورت از موها صحیح می‌نماید .

چه بایستی کرد : کرم‌هایی مثل ماینوکسیدیل و داروهای خوراکی نظیر فیناستراید وجود دارا‌هستند که می توانند ریزش گیسو را متوقف نمایند یا این که چه بسا منجر رویش دوباره موها شوند .

وراثت

الگوی طاسی زنانه , آلوپسی آندروژنیک ( طاسی منطقه‌ای ) اسم دارااست که در اصل مدل زنانه‌ی طاسی است . در شرایطی که از خانواده‌ای باشید که زنان در سنین خاصی , ریزش موهای‌شان آغاز میگردد , پس شما بیشتر مستعد ریزش گیسو می باشید . در زنان مغایر مردان , خط پرورش پسرونده نیست , در ازای فرق سرشان پهن‌تر شده و ریزش گیسو قابل توجهی خواهند داشت .

چه بایستی کرد : زنان هم مثل مردان میتوانند از داروهایی زیرا ماینوکسیدیل برای یاری به رویش موی استفاده نمایند یا این که حداقل , موهای فعلی خویش را مراقبت نمایند .

هورمون‌های زنانه

همان گونه که تغییرات هورمونی در دوران بارداری میتواند موجب ریزش گیسو شودتغییر قرص ضد بارداری یا قطع مصرف آن نیز می‌تواند ریزش مو را در بر داشته باشد. این اتفاق در صورتی که زمینه‌ی ژنتیکی داشته باشید، تشدید خواهد شد. تغییرات در تعادل هورمونی که در دوران یائسگی روی می‌دهند نیز می‌تواند همین نتیجه را داشته باشد. گیرنده‌های آندروژن (هورمون مردانه) روی پوست سر، فعال‌ شده، فولیکول‌های مو، ریزتر شده و سپس ریزش مو بیشتر خواهد شد.

چه باید کرد: اگر قرص ضد بارداری جدیدی مصرف می‌کنید، به همان قرص قبلی برگردید یا در مورد نوع دیگری با پزشک‌تان مشورت کنید. متوقف کردن مصرف قرص‌های ضد بارداری نیز گاهی می‌تواند موجب ریزش مو شود اما موقتی است.

استرس هیجانی

استرس هیجانی، کمتر از استرس فیزیکی موجب ریزش مو می‌شود اما مثلا می‌تواند به دلیل طلاق، مرگ یکی از عزیزان و یا مراقبت از والدین سالمند به وجود بیاید. معمولا استرس‌ هیجانی ریزش موی ناگهانی ایجاد نمی‌کند اما می‌تواند ریزش موی فعلی را تسریع کند.

چه باید کرد: درست مانند ریزش موی ناشی از استرس فیزیکی، این نوع ریزش مو نیز متوقف خواهد شد. می‌توانید از تکنیک‌های کاهش استرس و اضطراب مانند ورزش یا گفتگو درمانی کمک بگیرید.

کم خونی (آنمی)

تقریبا یک دهم زنان 20 تا 49 ساله به دلیل کمبود نوعی آهن، دچار کم خونی هستند. این نوع ریزش مو به راحتی قابل درمان است. پزشک با انجام یک آزمایش خون ساده مطمئن می‌شود که شما دچار این نوع کم خونی هستید (آنمی).

چه باید کرد: یک مکمل آهن ساده، مشکل‌تان را حل خواهد کرد.

کم کاری تیروئید

غده‌ی کوچکی که در گردن‌تان جای دارد، هورمون‌هایی تولید می‌کند که برای متابولیسم و رشد ضروری هستند. اگر این غده نتواند هورمون‌های کافی تولید کند، منجر به ریزش مو خواهد شد. پزشک برای تعیین علت، از آزمایش خون‌تان استفاده می‌کند.

چه باید کرد: داروهای تیروئید، مشکل را برطرف می‌کنند. وقتی سطح هورمون‌های تیروئیدتان به میزان نرمال برگردد، ریزش موی‌تان نیز متوقف خواهد شد.

کمبود ویتامین B

کمبود ویتامین B نیز می‌تواند علت دیگری برای ریزش مو باشد.

چه باید کرد: درست مانند کم خونی، برای حل این مشکل نیز می‌توانید از مکمل‌ها کمک بگیرید. البته ایجاد تغییراتی در رژیم غذایی نیز مفید خواهد بود. می‌توانید منابع طبیعی این ویتامین را در ماهی، گوشت، سبزیجات نشاسته‌ای و میوه‌های غیر مرکباتی پیدا کنید. مصرف چربی‌های سالمی چون آوکادو و مغزها را فراموش نکنید.

سیستم ایمنی

ریزش مو در اثر عملکرد نادرست سیستم ایمنی که آلوپسی آره آتا (alopecia areata) نام دارد، نتیجه‌ی سیستم ایمنی بیش از حد فعال است. بدن دچار آشفتگی می‌شود و سیستم ایمنی، مو را به عنوان یک مهاجم تلقی کرده و اشتباها آن را هدف می‌گیرد.

چه باید کرد: تزریق استروئید، اولین اقدام درمانی برای این نوع ریزش مو است که به صورت منطقه‌های طاس دایره‌ای شکل روی سر بوجود می‌آیند. دوره‌ی مصرف دارو ممکن است قابل پیش بینی نباشد، چون این احتمال وجود دارد که موها مجددا رشد کنند اما دوباره بریزند.

کاهش وزن ناگهانی

کاهش وزن ناگهانی نیز نوعی استرس فیزیکی است که می‌تواند موجب ریزش مو شود. این اتفاق حتی می‌تواند زمانی روی بدهد که کاهش وزن شما در مجموع به نفع‌تان باشد. این امکان وجود دارد که خود ِ کاهش وزن، برای بدن‌تان استرس برانگیز باشد یا اینکه تغذیه‌ی نادرست موجب کمبود ویتامین‌ها یا مواد معدنی شده باشد. ریزش موی همراه با کاهش وزن ناگهانی می‌تواند علامتی از نوعی اختلال ِ خوردن به نام آنورکسیا یا بولیمیا باشد.

چه باید کرد: کاهش وزن ناگهانی به سیستم بدن شوک وارد می‌کند و ممکن است یک دوره‌ی ریزش موی 6 ماهه در پیش داشته باشید و سپس خود به خود برطرف شود.

شیمی درمانی

برخی از داروهایی که برای درمان سرطان استفاده می‌شوند متاسفانه می‌توانند موجب ریزش مو نیز بشوند. شیمی درمانی مانند یک بمب هسته‌ای است که سلول‌های در حال تقسیم شدن را سریعا نابود می‌کند. البته هدف شیمی درمانی سلول‌های سرطانی هستند اما سلول‌های در حال تقسیم مو نیز آسیب می‌بینند.

چه باید کرد: با توقف شیمی درمان، موهای‌تان دوباره رشد خواهند کرد و معمولا بافتی متفاوت از قبل خواهند داشت (مثلا قبلا صاف بودند و حالا کمی مجعد) یا با رنگی متفاوت.

سندرم تخمدان پلی کیستیک

سندرم تخمدان پلی کیستیک نیز نوعی عدم تعادل در هورمون‌های جنسی زنانه و مردانه است. بالا بودن سطح آندروژن می‌تواند موجب کیست‌های تخمدان، افزایش وزن، بالا رفتن ریسک دیابت، تغییرات در سیکل قاعدگی، ناباروری و البته ریزش مو شود. به دلیل بالا بودن سطح هورمون مردانه در این بیماری، ممکن است موی صورت و بدن نیز افزایش پیدا کند.

چه باید کرد: درمان سندرم تخمدان پلی کیستیک می‌تواند شامل اصلاح سطح هورمون‌ها باشد که به برطرف شدن عوارض این بیماری کمک می‌کند. درمان‌ها شامل ورزش، تغذیه و احتمالا قرص‌های ضد بارداری می‌شوند.

داروهای ضد افسردگی و رقیق کننده‌ی خون

داروهای خاص دیگری نیز می‌توانند باعث ریزش مو شوند که شایع‌ترین آنها داروهای رقیق کننده‌ی خون و داروهای فشار خون هستند که به نام مهار کننده‌های بتا شهرت دارند. سایر داروهایی که می‌توانند ریزش مو دربر داشته باشد شامل متوتروکسات (برای درمان بیماری‌های روماتیسمی و برخی از بیماری‌های پوستی)، لیتیوم (برای درمان اختلال دو قطبی)، داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن و داروهای ضد افسردگی می‌شود.

چه باید کرد: اگر پزشک‌تان یکی از این داروها را برای‌تان تجویز کرد و دچار ریزش مو شدید با او صحبت کنید تا یا دارو را عوض کند و یا دوز آن را پایین بیاورد.

مدل دادن‌های زیاد

زیاد سشوار کشیدن و استفاده از مدل‌هایی که به موها آسیب می‌زنند نیز می‌توانند دلیل ریزش مو باشند. انواع فر مو، صاف کردن مو با مواد شیمیایی و حرارت‌های بالا یا هر نوع مدل آسیب رسان دیگری به مرور زمان باعث ریزش مو می‌شوند چون به ریشه‌ی مو آسیب می‌زنند و ممکن است موها دیگر رشد نکنند.

چه باید کرد: علاوه بر اجتناب از مواد شیمیایی و مدل‌هایی که به موها آسیب می‌زنند، بعد از شامپو زدن از نرم کننده استفاده کنید و اجازه دهید موهای‌تان با هوا خشک شوند و زمان استفاده از اتوی مو را بسیار محدود کنید و بیشتر از یک بار در هفته از این ابزارها استفاده نکنید.

اختلال موکَنی یا Trichotillomania

اختلال مو کنی در دسته‌ی اختلال کنترل تکانه قرار دارد. فرد مبتلا، به طور وسواس گونه‌ای موهای خودش را می‌کَند. این رفتار نوعی تیک عصبی بوده و فرد پیوسته با موهای خودش بازی می‌کند و آن را می‌کَند. این عادت‌ها منجر به از دست رفتن محافظت طبیعی از موها می‌شود. این اختلال موعمولا قبل از 17 سالگی شروع شده و در زنان، چهار برابر شایع‌تر از مردان است.

چه باید کرد: برخی از داروهای ضد افسردگی می‌توانند مفید باشند، رفتار درمانی اصلاحی نیز روش درمانی دیگری برای این اختلال است.

سالخوردگی

زیاد عجیب نیست زنی که وارد دهه‌ی 50 و 60 زندگی‌اش می‌شود، ریزش مو را تجربه کند اما هنوز علت دقیق آن معلوم نیست.

چه باید کرد: کارشناسان، درمان این حالت را توصیه نمی‌کنند. روش‌های دیگری مانند پوش دادن، کلاه گیس یا مدل‌هایی که موها را پُرپشت‌تر جلوه می‌دهند می‌توانند نقاط کم مو را مخفی کنند.

استروئید آنابولیک

اگر استروئید آنابولیک مصرف می‌کنید – نوعی دارو که بعضی از ورزشکارن برای حجیم شدن عضلات مصرف می‌کنند – ممکن است دچار ریزش مو شوید. استروئیدهای آنابولیک می‌توانند همان اثر را روی بدن بگذارند که سندرم تخمدان پلی کیستیک بر بدن دارد، یعنی مکانیسم‌شان مشابه است.

چه باید کرد: بعد از قطع مصرف دارو، مشکل برطرف خواهد شد.

عامل ریزش مو در زنان و مردان و پیشگیری

نظرات کاربران (0)

دیدگاه ها بسته شده اند.