عکس زایمان طبیعی و سزارین مادر و مراحل تولد فرزند شما

عکس زایمان طبیعی و سزارین مادر و مراحل تولد فرزند شما

شاید برای شما هم جای سوال باشد که : زایمان طبیعی چطور است ؟ سزارین چطور ؟ کدام بهتر است ؟ و …

با دانستن همراه باشید تا بدانید .

(همچنین شما میتونید از بخش بارداری و زایمان مطالب مفید و مرتبط پیدا کنید . )

عکس زایمان طبیعی و سزارین مادر و مراحل تولد فرزند شما

علـائم شروع زایـمـان عبـــارتـــنــد از:

درد ناحیه زیر شکـم و یا کمر که به تدریــج طول مدت درد بیــشتـر و فاصــلـه بیــن آن کوتاه تر میشود.

بروز هر نوع ترشـــح خونی از واژن یا مهبل

آبریــزش از مهبل یا واژن

فرآیند زایمان معمولاً به سه مرحل تقســـیـــم می شود :

مرحلـۀ اول : از زمان شروع دردهای زایمانی تکس مراحلا باز شدن کامـــل دهانـــۀ رحـم می باشد .

مرحـلۀ دوم : از باز شدن کامـــل دهـانـۀ رحم تا خروج نوزاد می باشـد .

مرحـلۀ سوم : از خروج نوزاد تا خروج جفت می باشد .

مرحـلــه اول:

مرحــله اول نیـــز سه قســـمـت دارد : دردهـای ابــتدایی، دردهـــای فعـــال ، مرحلۀ انـتـــقالی . تمامــی مرحـلـۀ اول ممــکــن اســت ۱۲-۱۴ ساعت برای شکـم اولهـــا و ۵-۶ ساعت برای مادرانی که قبلـــاً هم زایمان کرده انــد طول بکشد . نیروی انقبـــاضــات رحــمــی ، دهـانـۀ رحم را باز می کند و میـزان ایــن باز شدن معمولاً با سانـتیمتر بیان می شود که در معـــایــتـــۀ داخلـــی که با یک یا دو انگــشت صورت میـگیـرد ، تعــیین می شود . باز شدن کامــل دهانـــۀ رحــم ۱۰سانـــتــی متـــر می باشـد .

دردهای ابــتــدایی : از شروع انـــقــباضات واقعـــی زایـمانـی تا هنگـــامی که دهانـــۀ رحم ۴ سانــتی متـــر باز شده باشد می باشد .

دهانۀ رحم علـــاوه بر باز شدن ، نازک هم شده اســت . این قســـمت معــمولاً از همـــۀ مراحــل قابل تحــمل تر می باشد . و از آنجـایی که ایـن قسمت از مرحلـۀ اول حدود ۶ ساعــت طول میکشد ، بســـیـــاری از خانـــم ها ترجـــیح می دهـند ایـــن مرحـلــه را در منزل به سر ببرنـــد . باز شدن دهــانـــۀ رحـــم در این مرحله بســـیـار کنــدتر از مرحـلۀ بعــدی است . برای مثال برای عبور ۲ سانتـــی متر به ۴ سانـتــی متر زمـــان بسـیــار بیـشتری می برد تا این که از ۶ سانـتـی متـر به ۸ سانــتـی متـــر بروید ، هر چنـد که در هر دو ، ۲ سانــتی متــر پیـشرفت کرده اید.

درد های فعال : از زمانـــیـــست که دهـــانـۀ رحـــم ۴ سانتی متـر باز شده تا هنــگـــامی که به ۷ سانتـی متر برسد . وقتی که دهانـۀ رحـــم ۶ سانـــتی متـر باز شد ، انقـــباضـات بسیار قوی تر گردیــده انـد و دفـعــات آنــها نیـــز بتـــدریــج افزایـش می یابــند و زمـــان بیشـــتری به طول می انــجـامند . برای مثـــال هر دو دقـــیـــقه یک انـقباض ۶۰ثانیــه ای ممـــکن اســـت رخ دهــد . در ایـــن مرحله احتــمــالا ًاحساس گرمـــی می کنـیـد ، دهـانتـــان خشک می شود ، کمــی خستـه می شوید و کمــرتــان نیــز درد می گیـــرد . بهـتــر است مرتب تغــیـــیــر وضعــیـت بدهیـــد ولی به پشـت نخوابــید . مرتب ادرار کنــید( ساعـــتــی یکبـار ) و در صورت امکان حولۀ گرمـــی به کمرتان بگـــذاریــد . صورتـــتـــان را بشوییـــد ( برای رفـع احــســـاس گرمـا ) و نفــســـهای عمیـق بکـــشـــیـد .

مرحــلۀ انـتقالی : زمـــانـــی اســت که دهانـــۀ رحم ۸ سانـــتـی متـر باز شد تا وقتـی که به ۱۰ سانـتـی متـــر برســـد . ایـن مرحله به عقیدۀ بســـیاری زنان ، دردناک ترین مرحله اســـت و البـته خوشبـخـتـــانـــه کوتاه ترین مرحـلـــه ( معـــمولاً ۹۰-۲۰ دقیقــه طول می کشـد ) در ایـن مرحــلـه احـــساس دفــع مدفوع بشمـا دسـت می دهـد و ایــن نشــان می دهد که سر جنیـــن به راســـت رودۀ شما فشار می آورد و نزدیـک زایمـــان هســـتـــید .

سایــر علـامــتـــهــای این مرحـله عبـــارتنــد از : تحـریک پذیری ، نشانۀ خونی ، لرز ، تهوع و استـــفـــراغ ، گرفتـگــی پا و تعریق ( الـبتـه ممـکــن است هیـــچ یک از این علـــامتــهــا را نداشتــه باشـــید ). سعـــی کنـید بدنـتـان را شل کنـــیـد و نفســهــایـــتان را سریــع تر کنــیـــد . اگر احساس گیـــجی می کنـیــد ، درون دسـتهـــای بسته تان تنفس کنـیــد . مرتـــب تغیـــیر وضعـــیــت دهـیـــد و در صورت نیــاز هیـچ اشـکــالــی ندارد که سر و صدا کنــید .

ناگهــان یک احـــســـاس کاملـــاً متــفاوتی به شمـــا دست می دهــد . شمـا یک فشــاری در لگـنتان حس می کنیــد و یک تمــایل غیـر قابل کنـتـرل برای زور زدن به شمـــا دست می دهد . اما اگر دهانـــۀ رحـــمــتـــان ۱۰ سانــتـــی متــر باز نشـــده باشـد نباید زور بزنـید چرا که باعــث صدمـــه زدن به دهـــانـۀ رحم خود می شوید .

با فشارهــای شما و انقـباضات رحـمی ، سر جنیــن پایـــیــن تر می آید و به کف لگــن فشار وارد می کنــد بطوری که با عضلـات خارجـــی ایــن ناحـــیـــۀ لگـن ، بنـام پریـنــه ، مماس می گردد . همـچنانکه سر جنــین به آرامـــی پرینـــه را متسع می سازد ، شما هم یک احسـاس ناراحت کننـــده کشیـدگی و سوزش در ایــن منـطـقه می کنـید . خوشبخـــتـــانه این احـــســاس فقط لحــظه ای اســـت چونکـــه فشــار سر جنین به پرنیـه یک نوع بی حسی طبــیـعــی ایـجــاد می کنـد . ایــن مرحـــلـــه یک مرحـــلـــۀ بسیــار بحـرانـی برای جنـــیــن شما می باشد . الــبتــه ایــنــجـا آخر کار نیــســـت ممـــکــن است این مرحــلـــه طولانــی شود و تا خروج کامـــل جنیـــن ۹۰ دقــیـقه طول بکـــشد ولی معــمولاً کوتاه تر اســـت مخــصوصاً اگـر در ایـن مرحلــه عمـل چیـــدن پرنـــیه ( اپیـزیاتومی ) توسط ماما یا پزشک صورت گیــرد که باعـث می شود مرحـــلۀ دوم سریع تر انجـام شود و فشار کمتـری به سر جنین وارد گردد و از پارگـی احتـمالـی عضلات ایـــن ناحیـه ( که ترمـیم آن ها نیــز مشـــکـــل تر می باشد ) جلوگیری کنـد .

بعـد از اتمـام مرحلۀ سوم ، با انجام چنــد بخیــه اپیــزیـــاتومی ترمــیـــم می شود . معــمولاً در همـــۀ شکم اولهــا ایـــن اقـــدام ( اپیـــزیــاتومی ) صورت می گیرد و اکـــثــر شکم دوم ها نیــز بی بهـره نیـــستــند ولی شکم سوم ها به بعــد معــمولاً احتـیاجــی به ایــن عمــل ندارنـد چرا که عضلـات پرنـــیـــه شل تر شده اند و مقـاومت چنـــدانـــی در مقابـل عبور جنــین نشــان نمی دهـنـد و مرحلـۀ خود به خود سریع تر صورت می گیـــرد .

جنـــیـــن در این مرحله چگونه است ؟

با شروع و پیشـرفت دردهای زایـمانی ، سر جنیـن ( که در روزها یا هفــتــه های آخر بارداری وارد لگن شده بود ) به عریض ترین قســـمـــت لگـن حرکــت می کنــد و در ایـن حین مرتب تغــیـــیـر وضعـــیـت می دهـــد و می چرخد و الـبــتــه به مثـانـــه و راســـت رودۀ شمـــا بیشتر فشار وارد می شود .

در طی زایمـــان و بیــشتر در مرحلــۀ دوم ، جمـــجــمۀ جنــین تحت فشار بدن شمـــا قرار می گیرد و بطور مرتب تغـــییر شکل می دهــد . به همــین علت اگر سر نوزادتــان کشیـــده به نظـر می رسد و یا قسـمـــتی از آن به نظر تغیـیر شکــل یافـته می رســـد ، نگران نباشیـــد چون ایـــن حالت به علـــت همــین فشـارهـــای لگن به سر جنـــیـــن ایــجـــاد شده است و بعــد از یکی دو روز کاملــاً برطـرف می شود . اســتــخوان های جمـجــمــۀ جنیـــن در همـــه جا کامـــلــاً سفــت نشده انــد و نقـاط نرمـی بنام فونتــانـــل و یا ملـــاج در جلو و پشت سر نوزاد وجود دارند . این نقـــاط نرم به استخوان های جمـجمـه اجـــازه می دهــند که برخــی نقــاط بر روی هم بخوابنــد و در مجرای زایـمــانــی بهتــر جای گیـرنــد .

بطور طبیعی نوزاد با سر به دنـبـــا می آید . البـته می توانـد با پاهـــا ، باسن ، صورت و ابـرو ( حالـــتی بین سر و صورت ) نیـز به دنـــیـا بیایـد ولی مطلوب ترین حالت همـــان حالت سر می باشـد و از حالتـهای مخـتـــلـف سر ، حالتـی بهتر و شایـــع تر از بقـــیـه است که صورت به پشت مادر باشد .

زایمــان نوزاد با پاها ( بریـچ ) تقـریـــبـاً ۳% کل زایـــمـــان ها را تشـکیـــل می دهــد . در ایــن حالت الــبته زایـــمـان طولانــی تر و مشکـــل تر خواهد بود ( مخــصوصاً درد کمـــر ) . زایمـان طبـیعـــی در این حالـــت هم برای شمـــا دردنــاک تر خواهد بود ، هم برای جنـــین پر خطـرتـــر و البتــه برای ماما یا پزشـکـــتــان هم مشــکـل تر . بیـــشتر حالـــتهـــای بریــچ را سزارین می کنـنــد ( مخـــصوصاً در شکم اول ها و شکـم دوم ها ) .

مرحلۀ دوم : تولد نوزاد

برای زایمـــان احتـمـالاً شمــا را به اتاق زایـــمــان و تخــت زایمــان راهـــنـمــایی می کننـــد ( گاهی با برانکـــارد می برنـــد ) . احـتــمـــالـاً تخــت زایـمانی را در مطب ماما یا پزشـکتـــان دیـــده اید ، بیـــشـــتر شبیــه به صنـــدلـــی بزرگ و بلـــندی اســـت که دو پایه در انـتها دارد که پاهای شما را روی آنها قرار می دهـند . ناحیۀ تنـــاســـلـی شمـا با مواد ضد عفونی کننــده شســـتــه می شود و روی شکــم و پاهایتــان پارچــه های اســتریلـــی پهــن می گردد .

هنــگامـی که دهــانـۀ رحـمـتان ۱۰ سانـتــی متر باز شد ، ماما یا پزشـکــتان به شمـا می گوید که می توانـــیـد به طرف پایـین زور بزنیــد ( معـمولاً بطور ناخود آگاه چنـیـن احسـاسـی را خواهــیــد داشت ) . بهتــر اســت زور زدن شما همـــراه با یک بازدم آهـــسـتـه باشـد . بش از ۶-۵ ثانیه نفــستـان را حبس نکنــید . در صورتی که پس از ۳۰ دقـیــقه پیشرفتی نکـرده اید و جنــیـن نزول نکــرده اســت ( پایـین نیامـده اســـت ) ، وضعیــت سر پا نشستن نیز می تواند کمــک کنـــد . نزول جنــین در مجرای زایـــمانی به کمـک فشـارهـای شمـا و انقـبــاضات ماهیــچــه های شکـــمـــی و دیافـراگـم ( عضلــه کف قفسه سینــه ) صورت می پذیرد . هر چنــد این مجــرا حدود ۱۰ سانـــتـــی متر بیـــشتـــر نیسـت ولی ممــکــن اســـت ۲۰ دقیقـه تا دو ساعــت ( در زایــمــان های مشکل ) طول بکشد تا او این مسیر را طی کنــد .

هنـــگــامـــی که سر جنــیـن کامـلـاً پاییــن آمـد و به پرنـیه فشــار آورد ، اپـیــزیاتومی می توانـد انـجـــام گیـرد . آخرین انقـبـــاض قبـل از زایمـــان سر ، احــتـمالــاً باعــث یک احساس سوزش و کشیـــدگی می شود . بعـــد از تولد سر ، یک شانه و سپـس شانـۀ بعــد و بلافاصـله بقیــه بدن به دنــیـا می آیـد . قسـمـــت مشکل زایـمان در درجـۀ اول همـــان سر می باشد . زایمــان شانۀ اول نیـــز مقـداری ایــجاد درد می کنـد اما بقـــیۀ بدن تقـــریبـــاً به بیرون لیـز می خورد .

معمولاً دهان و بینــی نوزاد تمـــیز می شود و شما برای اولیــن بار صدای گریۀ او را می شنوید ( که هیـــجـــان انـگیزترین مرحــلـــۀ زایمــان و حتی عمرتان می باشـد !) در این مرحـلـه نوزاد هنوز از طریـق بنـد ناف به شما متــصــل اســت . مامـــا یا پزشــکـتـــان بند ناف را در دست می گیــرد و هنــگامی که ضربـان آن تمــام شد اول با دو پنس آن را می بنـدد و سپـــس می چیـــنـد . سپـــس یک گیـرۀ پلاستیــکـــی در فاصلـۀ ۳-۲ سانـتـی متـــری شکـم نوزاد ، بر روی بنـــد ناف می بنـدد و بقـــیۀ آن را می چیــنــد .

از عجـایــب خلـــقـت است که پس از آن همــه سختـــی و درد و خستـــگـــی و احـــتـمــالـاً بی خوابی ، با تولد نوزاد ، تقریبــاً همـــۀ دردهـــا از بین می روند . بخـــصوص هنـگـــامـی که نوزاد کوچک و قشـــنـــگ تان را ( که ۹ ماه در انتـــظـــار دیــدارش بودید ) می بینیـــد ، همــۀ درهـا حتی فراموش می شوند !

الـــبــتـه توجه داریـد که کل مدت دردهای ناراحــت کننــده زایـــمـــان طبیـــعی شایـــد به انـــدازۀ مدت یک دندان درد ساده باشد ! ولی متـــأســفانـــه همــیــشـه آن چنان از دردهـای زایــمانــی و شدت و مدت آن ها نقــل شده است که باعث وحشـــت مادران جوان می گردد.

فورســـپـــس و واکـــیوم ( زایمـان با دسـتــگاه )

برخی مواقع ممکـن است دردهای زایمــانی به خوبی پیـــشرفـت کنـــد ولی در انتهــا خروج جنیــن با کمــی اشـــکـال مواجـــه شود و یا از ایــن لحاظ مشــکـلـــی نبـــاشـــد منـــتـــها به علت زجـر جنیـــن و یا حالــت اضـطـراری دیگــری خروج سریــع جنـــین اجـــبــاری باشـد . در ایــن حالــت ممـکـن اســـت پزشکــتان تشخـیـــص دهد که استفـــاده از فورسـپس و یا واکیوم بهـــتـــر از اجرای سزارین باشـد و البتــه در بســیاری از موارد هم همـــینطور است و عوارض آنـــهــا کمتـر سزاریـــن می باشـــد ، البتـــه تنـــها هنگـامــی که شرایــط استـــفــاده از این وسایـــل وجود داشـــتـــه باشـــد که این تشخـیـــص را بایـد به عهــده پزشـکـتان بگــذارید .

یک فاکتور مهـــم در هنگام به کار بردن هر دو وسیله ایـن اسـت که بایـــد شرایـــط اجرای سزاریـــن اورژانس مهـــیـا باشــد چرا که ممــکــن است از ایـن وسایـل نتـــیـــجـه به دسـت نیـایــد و بیمار فوراً بایــد تحت عمــل سزاریـــن قرار گیرد . احـتـمال عدم موفقیـــت با واکیوم بیـشــتـــر از فورسـپس می باشــد و ایــجــاد ضربـــه به پوست سر جنیـن بیـشــتر اسـت .

مسـأـــلـــه ای که حائز اهمـــیـــت است ایـــن اسـت که اگر به پزشکتان اعـتـماد دارید ، مطـــمئن باشــید او فقط در جایی که لازم و ضروری اسـت از فورسـپــس و یا واکـــیوم اســـتفـاده می کند و همــیشـه سلـــامـت شما و نوزادتــان را نسـبــت به همه چیـــز ارجح می داند .

مرحــلـــۀ سوم : خروج جفت

جفت عضوی اســت که در طول حامـلــگـــی به دیوارۀ رحـم متصل است و از طریق بند ناف به جنیــن وصل می باشـد . مسئولیــت تغـــذیــه و اکسیزن رســانـی به جنـیـــن و دفــع ضایعات جنـــیــن به عهده جفـت می باشد .

پس از تولد نوزاد ، انقبـاض رحـم متوقف می شود و می تواند پس از آن همه فعالـیـــت کمی اســتــراحـت کند . پس از چند دقـــیقــه دوباره منـقبض می شود. ایـن انــقــبــاضات جفــت را از دیوارۀ رحــم جدا کرده و آن را به بیــرون هدایت می کنند که معــمولاً با خروج مقداری خون نیـز همـراه می باشـد .

پس از خروج جفـــت ، ماما یا پزشکـتـــان اقـــدام به ترمــیـــم اپـیزیــاتومی می کند ( در صورتــی که انـجــام شده باشد ) بخـیـه ها را با نخهـــای قابل جذب انـجـــام می دهـنــد که در عرض ۲۰-۱۵ روز جذب می شوند . نوزادتان کامــلـاً بررسی می شود و به شمـــا داده می شود . بهتر است هر چه زودتــر او را شیــر دهیـد . ایـــن کار هم ارتـباط عاطــفی نوزاد و مادر را تقویت می کنـد ، هم جریان شیـــر زودتر برقرار می شود و هم رحم زودتـر به حالت اولیه بر می گردد ( به علــت هورمون های متــرشـــحــه در اثـــر مکـــیــدن پســـتان ) .

حداقـل تا دو ساعت در زایشـــگـاه خواهیـد مانـد و ماما یا پرستار آن بخش، خونریــزی رحمـی شمــا را کنـتـــرل می کند . در صورتـــی که رحــم شمـا منـقـبــض شد و خونریزی تان کنـــتــرل گشت ، شمـــا را به اتاقتان در بخش منتقـــل می کننـد .

هر چند پس از آن همه تلاش احـــسـاس خسـتگی می کنــید ولی احتمالاً برای خوابــیــدن بیـش از اندازه هیـجان زده هســـتـیــد و بعد از خبــر دادن به فامـــیـــل و آشنــایان حتـمـــاً بیـشــتر از هر کاری تمایـل داریـــد عضو جدید خانواده تان نگــاه کنـیـــد و او را تجلیل نمــایـــید و البـــتـه هر کسی هم به دنــبــال شبــاهـــت تازه وارد عزیـــز با خود می باشـــد .

مراقــبتـــهــای پس از زایمان:

زمان ترخیــص بطور معـمول در زایمــان طبــیـعــی ۲۴ ساعــت بعــد از زایـــمــان و در سزاریـن ۷۲ ساعت بعد از زایمان می باشــد. شش هفــتـه اول بعـــد از زایـــمـان دوران نقاهـت یا نفاس نامــیـــده می شود. در این مدت نیز لازم اسـت مادر در روز دهم و روز چهــلـم پس از زایمان به مراکـــز بهداشتـی مراجـعـــه نمـــایــد. تا از نظـــر وجود علائم خطر مورد بررسی قرار گیـــرد.

علـــائم خطـــر پس از زایـــمان:

تب و لرز

خونریـزی بیـــش از میـــزان قاعدگی در هر زمــان یا ادامه خونریزی بیـشــتـــر از حد لکه بیــنی بعـــد از ده روز

درد و ورم ناحیـه بخیـــه ها

هر گونه درد، قرمزی و تورم پسـتــان ها

لمــس توده یا درد و تورم و خروج ترشحـات چرکــی از محــل بخیه ها

خروج ترشـــحات چرکی و بدبو از مهبـــل

درد زیـــر دل یا درد ساق پا

بی اختـیاری دفـع ادرار و مدفوع، درد یا سوزش هنـگام ادرار کردن و تکـــرار ادرار

افســردگـی شدیــد

سرگیــجه و رنــگ پریـدگـــی

مرور وقایع زایـــمــان :

مرحله اول یا دردهــای زایمـــانــی

در ایـن مرحـلــه با شروع انـقـــبــاضـات رحـمـی، گردن رحـم تدریــجا نرم و منــبــسـط می شود تا به۱۰ cm برسد. این مرحــلـه خود به مراحل سه گانـه فاز ابتدایـــی، فاز اکتیو و فاز انتقالی تقـــسیــم می شود.

فاز ابــتدایی

فاز ابتــدایــی فازی است که در آن رحـــم به صورت منظم منقبـــض می شود. این انـقـــبــاضـــات بر خلـــاف انقــبــاضات براکستون هیکز که نا منظم و بی درد هستند، به تدریـــج دردنـاک می شوند.

ریتـم و سرعــت زایمان در هر خانم باردار ممـکـن است خصوصیات مخـصوص به خود را داشــته باشــد. بعضـــی ها حتـــی متوجه انــقـبــاضـــات اولیــه نیز نمـــی شوند در حالـیـــکـه دهـانـــه رحــم چندیـــن سانتــیمـــتــر باز شده اســت. وقتــی که گردن رحــم شروع به باز شدن می کند، وضعـــیــت آن در لگن تغییر می کنــد و به سمـــت جلو آمــده و نرم می شود. برای ایـــنـــکــه بتوانــیــد تفــاوت ایـن دو را بهتــر درک کنــید نوک بینـی خود را لمس کنـیــد، سفـــت و عضلانـی اســـت؛ حالــا لبــهای خود را لمـس کنید، نرم و شل است. سرویکــس یا گردن رحم از حالـــت سفـــت به حالــت شل در می آیـــد.

چه می توان کرد؟

شما می توانـیــد در خانه چرخـی بزنـــید، برای قدم زدن بیرون روید، یک فیلـــم تمـاشا کنـیـد، یک حمــام گرم بگـیریـد. چرت بزنید یا اســـتـــراحت کنـــید.. تنقلـــات میل کنـــید؛ خوراکــی های غنـی از کربوهیــدرات بهـتریـن انـــتخـاب هستــنـــد. اگـــر انقبــاضـــات دردنــاک است، ماسـاژ و تکـنــیــک های آرامش بخشی و دوش آب گرم مفـــید واقـع می شوند.

فاز فعال

ماما ها و پزشکان فاز فعال را مرحلــه ای می داننــد که در آن سرویکس باز شده و انـقبــاضـات شمــا نزدیک به هم و قوی تر شده انـد. سرانجــام فواصــل سه یا چهار دقـیـقـــه ای به فواصـــل ۶۰ تا ۹۰ ثانیــه می رسـنــد و انـــقباضات شدیــد می شوند.

چه می توان کرد؟

زمانــی که رفـتن به بیــمـارســـتـان یا زایـــشــگاه از مانــدن در خانـه بهتر به نظــر می رسد، موقع عزیــمت اســت. اگر در خانــه زایمـــان می کنـــیـــد به مامـای خود اطلـاع دهیـــد. انـقبــاضــات پشت سر هم می آینـــد، وضعیـــت های مختلـــف را امتــحـان کنــیــد تا ببــینـــیـد در چه وضعیـــتــی احسـاس راحتی بیـــشـتــری می کنیــد. تمـریـن تنــفـس و تکنـیکــهـــای آرامــش بخــشی در ایــن مواقـع مفیـدند.

توجه کنــید که می توانـــید یک دوش آب گرم بگیریــد که برای کاهش درد بسیـار مفـــیــد اسـت و همـچنیـــن زایــمـــان را سرعت می بخشد. حتـــی می توانــید زایــمــان در وان آب را انــتـخــاب کنــید.

گاهـــی اتـفـاق می افتد که در طی زایمـان باز شدن سرویکــس کند شده یا متوقف می شود. در ایـن هنـــگـام قدم زدن، ماسـاژ و حتی گریه کردن کمـــک می کنـد که اضـــطـراب عاطفی از بین رفـــتـــه و جریـان زایمــان سریع تر شود. اگـر کیـســـه اب پاره نشــده باشـد، ماما با پاره کردن کیـــسه آب، پروسه زایـمــان را سرعـت می بخـشد. می توان از مسکن ها و بی حسی های نخاعی هم استــفـاده کرد.

فاز انـتقالـی یا مرحلـه گذر

طی ایـن فاز سرویکس از ۸ تا ۱۰ سانتــیـــمتـر باز می شود. هر بار که انـــقــباض زایـمانی شروع می شود ۱ تا یک و نیم دقـیـــقه به طول می انـــجـــامـــد و تقـــریبـــا هر ۳ دقیـــقه تکــرار می شوند. ایــن مرحـلـــه معـــمولا دوره سختی از مراحـل زایـمـانـی اســـت.

چه می توان کرد؟

زایمــان بسیار نزدیک است. وضعیت راحتی را برای خود انتخاب کنـید. در فواصـــل انــقـباضات آرام باشــید. تنفـس خود را منـظـــم کنیــد، از بینی نفــس بکــشـید و از دهان بیـــرون دهید. اشکالـــی ندارد اگـر بخواهـــیـد برای تحــمـل بهتـــر درد فریـــاد بزنــیـــد.

مرحـــله دوم یا تولد نوزاد

در ایـن فاز رحم نوزاد را به بیرون می راند تا از کانــال زایمانی یا همان واژن به دنیــای بیـرون بیایـــد. در ایــن هنگـــام همــراه انقــبـاضات، شمـا سر نوزاد را بیـن پاهـای خود حس می کنـیـــد. در ابتـــدای انــقـبــاض، نوزاد به بیـــرون رانـــده شده و انتهـای انــقباض کمــی به داخــل کشـیــده می شود. وقتی سر نوزاد در واژن قرار می گیرد، ماما از شمـا می خواهـــد که کمـــتـــر فشــار بیــاورید تا نوزاد به آرامی بیـرون آید و ریـسـک پارگی در شمـا کمـتر شود. اگر شما قبلــا زایــمـان کرده باشـیـــد ایــن فاز برای شمـا ۵ تا ۱۰ دقــیــقـه طول می کشــد. اگر زایمــان اول شما باشـد ایـن فاز ممــکن اســـت ساعـتـــهــا طول بکــشـد.

چه می توان کرد؟

به بدن خود توجه کنـــیــد. وقتی قدرت دارید زور بزنیــد. سعی کنـید هنگــام فشــار آوردن نفس خود را حبــس نکــنــیــد. در هر انقـــبـاض چنـــدین بار زور بزنــیــد. از کشش زمیـــن استـــفاده کنیـد، ایــســتــاده یا در حالـــت چمبــاتــمه قرار بگـــیرید. اگــر خیلی خسته شده ایـد، به پهلوی چپ بخوابــید. اگـر بی حسـی نخـاعی دارید، مامــا به شمــا می گوید که چه زمـانی زور بزنـــیـــد. احـتـــمـالـا وی توصیـــه خواهـد کرد تا زمـان دیـــده شدن سر نوزاد زور نزنـیـد.

مرحـــلـه سوم یا خروج جفت

شروع ایـــن فاز از زمـــانـــی اسـت که نوزاد بطور کامـــل بیـرون آمــده و در ایـــن فاز جفت بیرون می آید. جفـــت سیـستــم حمـــایتی جنـــیـن اســت که مسئول رسانـدن مواد مغذی به جنیـن و دفع مواد زائد از آن می باشد. پس از اتـــمام مرحلـه تولد نوزاد، انقـباضــات تا مدت کمــی ادامه می یابـــد . خروج کامل جفت و ضمائم بیـــش از ۵ تا ۱۰ دقــیقـه طول می کشـد.

چه می توان کرد؟

شمـــا احتــمالـا ایـن فاز را حس نمـــی کنــیـد چون تمــام توجه شمــا به نوزاد معـــطوف است. گذاشـتن نوزاد روی قفـســه سینـه سبب ترشح هورمونهـــایـی می شود که به جدا شدن جفـت از رحــم کمک می کنــنـــد. در این هنـــگـام شمـــا یا بسیـار ضعـــف داشـــته و یا بسیــار هیـــجـان زده هستـــید. بعضــی از مادران به علـــت زایـــمان طولانـی و دردناک قادر به توجه کافـــی به نوزاد نیســتـنـد. بیــشـــتر خانمها در ایـن مرحـلــه نیــاز به استــراحــت و تغذیــه منــاســب دارنـــد.

حال نوزاد خود را تحســـیــن می کنیـــد. دستـــها و پاهای او را بررسی می کنـــیـــد. او را در بغـل می گیـرید. اگـر می خواهیــد نوزاد را با شیـر خود تغذیـه کنیـــد از همیــن الان شروع کنـیـد. تعــجب نکـنــید اگـر نوزاد تمایـلـی نشان نمـی دهــد. اگر حتـی او را به سینــه تان بفـــشـارید کافــیــســـت و او خیلی زود به خوردن شیر تمـایــل پیــدا می کند.

زایمان طبیــعـی یا سزارین ؟

از نظــر پزشـکـــی سزارین یک عمــل جراحی بزرگ محسوب می شود و مانـــنـــد سایر اعــمــال جراحــی نیـاز به بیـــهوشی دارد، خطـر ابـتـلاء به خونریزی، عفونت، احتـمال نیاز به انــتقـــال خون و خطــرات ناشـی از بیهوشی در مادران سزارین شده بیـــشـــتر اســـت.

مدت بســتـری شدن مادر بعــد از زایمان طبــیـعـــی خیـلــی کمتـــر از سزارین اســـت.

مادرانـی که زایـــمـــان طبـیـعـــی دارنـد در امـر شیردهــی و دادن آغوز به نوزاد موفق تر هستـنـد. زیرا مادر بلــافاصـله بعــد از زایمـــان نوزاد خود را در آغوش گرفـــته و او را شیــر می دهـــد و از همــان ابتـــدا می توان رابـــطه عاطــفـــی بین مادر و نوزاد برقـرار نمود. در حالیـکه در زنـان سزاریـــن شده نوزاد تا چندیـن ساعـــت ازآغوش مادرش دور می مانـد.

زایمـــان طبـــیعی از نظـــر اقــتصادی به نفع خانواده و جامـعه اســـت.

در زایــمـان طبـــیــعـی خانم ها تناســـب انــدام خود را با انــجـام ورزش های مناسب سریعــتـــر از مادران سزاریــن شده بدست می آورنــد.

منـبع:pezeshk.us

مطالب مرتبط

نظرات کاربران (0)

دیدگاه ها بسته شده اند.