کودک آزاری را در ایران رسانه ای نماییم

کودک آزاری در ایران روز به روز بیشتر میشود ولی هیچ وقت رسانه ای نمی شود ولی در شبکه های اجتماعی خبرهای کودک آزاری موجب ناراحتی ایرانیان شده است و افرادی که کودک آزار می باشند نیز به کار خود ادامه می دهند و هر روز یک کودک را موجب آزار خود قرار می دهند در ادامه تصاویر و جزئیات بیشتر کودک آزاری را در ایران رسانه ای نماییم را در سایت دانستن خواهید دید با ما همراه باشید.

به گزارش سایت دانستن: چند روزی میـــ‌ـشود که گزارشــ‌ـهای تصویری از کودکـــ‌ـآزاری در شبـــکــه‌ـهــای اجـتـمـــاعی موجب رنــجـــش و جریحه‌ـــدار شدن عواطف کاربـران شده است. متاسـفـــانـــه در ایـــن زمینـه آمارهـــای دقیقی به دلــایــلی ماننـــد عدمــ‌اطلـاعـ‌رسانی، عدمــ‌ــثــبت دقیق، مسائل امـنیــتــی، مشـخــص نبودن حدود و ثغور کودک‌ـآزاری برای مبـــتــلایـــان و… در دستـــرس نیــسـت.

منـــاقشـــهــ‌بــرانگیز و حســـاســیـــت‌ـزا بودن این موضوع نیـز مزیـد بر علـــت میـ‌ـشود. متـاسـفـانـه خبرهــای رســـمـی آنقدری که به حیوان آزاری، هرچـــنـد مهــم، میـــ‌ــپردازند و نیروی انــتـظـامی واکـنـش نشـــان میـ‌دهـد، به کودکـ‌ـآزاری نمـیــ‌ـــپردازنـد.

در هر صورت بنا به گزارش‌ـهـایـــی که از سوی حسیــن اســـدبیـــگــی، رئیس مرکـــز فوریـــت‌ــهای اجــتــمــاعی سازمان بهــزیستی ارائه شده و مصـاحـــبه‌ـــهـایـی که از وی در سال ۹۶ صورت گرفــتـه، اعـــلــام میـــ‌ـــشود در سال ۱۳۹۵، ۸۶ درصد کودکــ‌آزاری‌هـا توسط پدر و مادر صورت گرفـته اســـت. اغلب آمــار کودک‌آزاری از جانب پدر است. براســـاس آمـــار اورژانـس اجـــتــمــاعی در سال ۱۳۹۵ در مراکــز مداخلـه در بحران، ۱۶۴۲ مورد کودک‌ـــآزاری‌ــهـا‌؛ یعـنـــی ۶۰ درصـد آن توسط پدر صورت گرفــته است. از ایــن آمـار ۷۳۹ مورد یعنـی ۲۶ درصـد توسط مادر، هشت مورد توسط خواهـــر و ۲۰ مورد نیز توسط برادر صورت گرفـته اســـت. براساس گفتهـ‌ــهــای رئیس مرکـز فوریـــت‌ـــهــای اجتـمـاعی سازمـــان بهـــزیـستـی تنـهـــا ۵/۱ درصــد کودکـ‌ــآزاریـ‌هــا توسط غریـــبهــ‌ـــهـــا صورت گرفـته اسـت.

غمــ‌انــگیـزتـرین بخـــش ایـن گزارش‌ـهــا آنجاســـت که کودک‌ـــآزاریـ‌هـا غالـــبــا در حریـم مقدس خانواده روی می‌ـــدهد؛ جایـی که کودک بایـــد احــساس امنیـــت و آرامش کنــد. وقتی کودکان توسط مراقــبـــان و پرستارانـ‌ـشان (مهـدکودک، مدرسه، پرســـتـار استــخــدامـــی، خواهـر، برادر و… ) آزار و اذیـــت شوند، نهــ‌فقـط به لحـاظ جسمـــی و عاطفـی آســیب می‌ــبینند بلکـه اغلـــب خود را به دلـیــل دلــ‌ــشــکـستـگی‌ـهای کســانی که مورد عشـــق و اعـتــمــادشـــان بودهـــ‌ـــانــد، ملـامـت میـــ‌ـکننــد. ازایـــنـ‌ــرو پیـــامدهای کودکــ‌آزاری به‌ـطور مضـاعــف غم‌ـــانـــگیز هستنـد و تاثیـــرشان اغـلب طولانــیـــ‌ـــتـر است. در برخی موارد، خود این کودکــان عامل کودکــ‌آزاری میـــ‌شوند؛ کودکی که آزار و اذیــت شده است خود به یک کودکـ‌ـآزار تبدیـل میــ‌ــشود. (کورســـارو. جامــعـــه‌شـــناسی کودک. ص۴۳۲)

کودک‌آزاری چهار قســمــت دارد؛ غفـلـــت، بدنـــی، جنســـی و عاطفـــی. در آمارهــای جهــانــی بیــشتـــریـن کودک‌ــآزاری از جنس غفـلــت و بدنی اســت و طبـــق گفتـــه‌ حسـیـــن اســد بیـــگـی ایــن آمار با مقـــادیر دیـــگـــر در ایـــران نیــز صادق اســت، الـبـــته آمــاری درخـــصوص میـــزان آن مطـرح نشـــده است.

تعیـیــن حدود و مصادیـق کودکـ‌ـآزاری نیــز کامـلـا منـاقشهـ‌برانگـــیـــز اســـت، اینکـــه آیــا میــ‌ــتوان تنبــیهات والدیــن را الزامــا بهــ‌ـــمـثـابه کودک‌آزاری به‌ـحـــساب آورد محــل سوال و بحـث اســت. بیـشتــر کودک‌ـآزاری‌ـــها به ایـن دلیـــل روی میـــ‌ــدهد که والدیـن فرزنـــدان را کامـــلــا متـــعلق به خود میــ‌ــدانـند و حق هرگونه برخورد با آنهـا را برای خود قائل هســتـــند. اما اغلب افــراد قبول دارند که قدرت و اخــتـــیـار والـدیـــن حدومرزی دارد. بیـشـتــر قوانــیــن و مقررات مربوط به کودکـــ‌آزاری نیــز در مورد ایـــنــکه در چه مواردی میـــ‌ـتوان گفت والــدین از حدود اخـتیارات خود تخطـــی کردهــ‌اند، نوشته شده اســت. در ایـــران بنابـــر لایحه حمایت از کودکان و نوجوانان که در سال ۱۳۹۱ توسط دولت به مجـــلـس شورای اســلـــامـــی ارسال شد، تعـاریف و مصادیـق مشـــخصــی ذکـــر شده اســـت.

بنــد «د» از ماده یک ایـــن لایـــحـــه، وضعــیـت مخـاطـــرهـ‌ـــبرانگــیز اوضاع و احوالـــی را نشـــان میـ‌ــدهد که موجب مداخـله قانون برای حمـــایـت از کودک و نوجوان بهـــ‌ـمنـظور جلوگیـــری از بزهـ‌دیـدگـــی یا ورود به آســـیب در سلــامت جسمـــی، روانی، اجـــتــمـاعــی، اخــلــاقـــی، امنیـــت یا آموزش او می‌شود. در ماده ۳، ۱۲ مورد از مصادیـــق وضعــیــت مخاطره‌آمــیــز برای کودکان و نوجوانــان بیـان میــ‌ـشود که پنـجـمیــن مورد خشونت مسـتـــمـر والدین، اولیــا، سرپـــرستان قانونی و سایـــر اعــضـــای خانواده نسبـــت به یکــدیـــگر است. در این خصوص سازمان بهـزیســـتــی، نیـروی انـتظــامی، سازمـان زندانــ‌ـهــا و اقــدامات تامیـــنی و تربیـتی کشور و وزارت آموزش و پرورش هر یک وظایـفـــی برعـهـــده دارنــد و مجــازاتی با توجه به مصادیق کودکــ‌ـآزاری انـدیـــشیده شده اســـت. اینـکه تا چه حد و با چه ضمانتـ‌ـهــایـــی این قوانـــین به اجرا میـــ‌رسـند، محل بحـــث است و اغـلب شاهـــد بی‌ـتوجهـــی در این زمیــنه هسـتیم.

دلــیل اصـــلـــی نگــارش ایـن متــن پرداخـتن به نحوه رســانـــهــ‌ـای شدن و اطـــلـاعـ‌رسانـی موارد قربـانیــان کودک‌ــآزاری اسـت. پرسش اصلی ایـنـــجــاسـت که آیا رسـانـهـــ‌ــای شدن ایـــن موارد که افراد محــدودی را شامـل می‌ـشود کمــکی به کودکان آزاردیــده می‌ــکــند یا موجب میــ‌شود فشارهـای بیــشـــتـــری بر آنــها تحمیـل شود؟ یا با این نحوه رســـانـــهـ‌ـای شدن می‌توان جلوی کودکـــ‌ـــآزاری بهـــ‌عــنوان یک مسالــهـــ‌ اجتـمـاعـــی را گرفت یا آن را محــدود کرد یا خیــر؟

ضرورت حفـــظ و در مصونیــت قرار دادن حریــم خصوصی افراد و عدم افــشــای اســرار و مسـائل خصوصی آنــهـا، یکی از حقوق اساســـی افراد جامعه اســت. در ماده ۱۷ میــثـــاق بیــنـ‌ـــالملــلــی حقوق مدنی و سیــاسی آمــده اســت: هیچـــ‌ــکـــس نبـــایــد در زندگـی خصوصی، خانوادگـی، خانه و مکاتـبـات، مورد دخـــالـت خودســـرانه (بدون مجوز قانونی) یا خلــاف قانون قرار گیـــرد. همچـنــیـن نبــایـــد شرافــت و حیـثیت او مورد تعرض غیـــرقـانونی واقع شود. ایـضا در اصـل ۲۵ قانون اسـاســـی جمــهوری اسـلامی ایران ذکر شده اسـت: بازرســی و نرسانــدن نامــه‌هـــا، ضبـــط و فاش کردن مکـــالمـات تلفـــنی، افـشای مخابرات تلـــگـــرافـی و تلـکس، سانــسور و مخــابــره و اسـتراق سمـع و هرگونه تجســس ممنوع اســت مگر به حکـــم قانون.

اهـمـــیـت ایـن موضوع به حدی است که برای برخورد قاطع با معــترضـان به برخـی حریــم خصوصی افراد، مجـــازات قانونی در نظـر گرفتـــه شده اسـت. در قانون مجــازات اسلـامی (مصوب ۱۳۷۵) در ماده ۷۴۵ ذکـــر شده اسـت هر کس بدون رضایـت، اقـدام به افـــشای اسـرار شخــصـی و خانوادگی افراد کنــد به‌نـحوی‌ــکــه منجـــر به ضرر یا عرفا موجب هتــک حیـثیت او شود، به حبس از ۹۱ روز تا دو سال یا جزای نقــدی از پنج میـلیون ریال تا ۴۰ میـلیون ریـال یا هر دو مجـــازات محـــکوم خواهد شد.

انـــتــشــار بیـ‌ـــمـحـــابـــای تصاویر و فیـــلـم‌ـــها از کودکان در فضـای ایـــنـستاگـــرام، تلـگرام، فیـس‌بوک و… می‌ـــتوانـــد به‌مثابـه «تصــمـــیمـــات هویتـــ‌ـــســاز» برای کودک، در رشـد و خودشــکوفایـــی او در بزرگـســالی تاثیری مســـتــقــیـــم داشـــتــه باشــد. امــکـان دارد که هر یک از ما در سنـیـن جوانــی و میــانسـالـی مشـکـــلاتــی شخـــصـی را تجـربـــه کنیم و درعـــیــنــ‌ــحال علــاقــهــ‌ای به انـــتــشـــار و اشـــتــراک آن با دیگــران نداشته باشـــیـم و در آزمـــایــشــگـاهـی‌تریـــن شکلش اگـــر کسی بخواهد دربارهـ‌ این مسـائل با ما مصاحبه کند از صحـــبـــت کردن امتـنـــاع کنیـــم. چطور اسـت که ایـن حق را برای کودکی که اتفـاقـات رخ‌داده در زندگـی‌ــاش بااراده وی نبوده و نقـــشـــی در آن نداشتــه در نظـر نمیـ‌ـــگیریـم و با دلـــایل بهـــ‌ظـاهــر منــطـقی و در باطـــن نادرســت اقـــدام به انــتـشـــار تصــاویر او میــ‌ـکنـــیم؟

ایـــن فرد پس از گذراندن ایـــن بحـــران میــ‌خواهــد در همــین جامــعـــه زندگـی کند و رشد و شکوفایــی یابـــد امــا همــچـنان با هویتـی «پیـشـ‌ـــســاخـتـــه» و «غیرخودســـاختــه» دسـتـــ‌وپنجـــه نرم میـــ‌کـــند که ریــتـم زندگی او را با مشکــل روبهـ‌رو میــ‌کــند. این افـــراد متـــنـــاسب با هویتی که کسـانـی دیگـر برای آنـهــا ساخـتهـ‌ـــاند، رفـــتارها و اهـــداف آیـنــدهــ‌ زنـــدگــی خود را انتـــخـــاب میــ‌کـــنـــنـد، ازایـنـ‌ـرو به دلیــل آنــکه جامـــعه واکـــنـــشـ‌ـهـــای متــفـاوتی به «فرد در کودکـی آزاردیــده» نشان می‌دهد، فشارهــای منــفی بر ایـــن افراد برای انـــتـــخابــ‌ــهـــای آزاد زنــدگــی افــزایش میـ‌ـــیـــابــد و درنهـــایـــت با محــدود کردن میزان حضور و بروز آنـــهــا در جامــعه زنـدگی شخصـی آنــها آسیـب میـــ‌ـــبـــینــد. پرواضح است که ایــن افراد پس از این، انـــتـخابـ‌های محـدودی پیـشـــ‌ــروی خود در تحــصــیل، شغل، تشــکـیل خانواده و… دارنـد.

در ماده ۱۷ لایـحه حمایت از کودکــان و نوجوانان آمــده است: افــشــای مشـخــصـــات و هویت کودک و نوجوان بزهـــ‌دیــده یا در معــرض خطــر در غیر از موارد قانونی یا تصــمـــیــمـــات قضـایی، از طریـق رســـانـهــ‌های گروهی یا توزیـع و تکــثـــیر، انتـــشار و نمــایـش فیـــلم و عکـس و مانـــند آن جرم محسوب شده و مرتــکب به ۹۱ روز تا ۶ ماه حبس یا پرداخــت جزای نقـــدی ۱۰ تا ۱۰۰ میلـیون ریـــال محـــکوم می‌شود. بنابـــراین مصـــاحبـه با کودکـان آســـیب‌ـدیده حتـــی در صورت رضایت خود کودک، بهـــ‌هیـچـ‌وجه مجـاز نیـســت. ازاینـ‌ــرو حتـــی اگـــر افرادی با نیــات خیــر اقــدام به انـــتـــشـار تصاویر ایـــن کودکان می‌کنند بایـد ایـــن نکات را مدنظـر داشــتـه باشــنــد و از عواقـب کار خود مطـلع شوند.

جان کلام ایــنـــکه رســـانهـ‌ای شدن کودک‌ـآزاری برای پیــگــیری‌ــهـای لازم و حساس شدن جامــعـــه الــزامــا نبــایــد همــراه با انتـشـار تصویر مشــخـــص کودک باشـد، بلکـه تنـها با انــتـــشـــار خبر ایـــن اتـــفـــاق، میـــ‌ـتوان به اهــداف موردنظر رسیــد. ایـن نکـتــه بدیــهـــی به نظـر میـ‌رسد امـــا تکرار آن از جهت تاکیــد مجـدد خالــی از لطف نیـســت که انـتـشار ایـن تصاویر و فیـــلـمـ‌ــهـا در کوتاه‌مدت می‌ــتوانـــد به کمـــک کودک بیایــد اما در بلــندمــدت حق زندگــی عادی و مطـلوب را از او سلـــب میـــ‌کـنـد.

با وجود تمـام مشـکلـات امید است با اجـــرای قوانین، برطرف شدن مشکـــلات ساخـتاری به همراه پیگیریـــ‌ـــهـــای سازمـان‌های مردم‌ـــنهاد و تمـام افراد دغدغــهــ‌ـــمــنــد و فعال در حوزه کودکـان و همچـــنـــیــن آگـاهی عمومی و رواج سواد رســانـهـ‌ای، حقوق کودکان بهـ‌خـصوص در ایـــران موردتوجه قرار گیـرد و دفاع متـــناسـب از آنـها صورت گیرد.

کودک آزاری را در ایران رسانه ای نماییم

مطالب مرتبط

نظرات کاربران (0)

دیدگاه ها بسته شده اند.